‘kapotte huisjes repareer ik met klei’
ANNELIZE BOK-HEIJSTEEG (39) is getrouwd, thuisblijfmoeder van drie kinderen en baasje van Coco.
“Ooit plaatste ik ter versiering een terracotta bloempotje in het slakkenterrarium. Een beginnersfout. Onze reuzenslak ketste er tegenaan en bám, de zijkant van zijn schelp stuk.
Ik zag zijn organen zitten en hart kloppen. Ik heb het afgedicht met een verbandgaasje, zelfdrogende klei erop gesmeerd en extra sepia om de kalk te herstellen. Het werkte: hij leeft nog steeds. Tien jaar geleden begon de liefde voor slakken via mijn dochter Benthe. Ze speelde altijd in de tuin met die kleine slakjes en smokkelde ze mee naar binnen. Dat vond ik vies: tuinslakken kunnen rattenlongworm bij zich dragen omdat ze dode muizen eten. Op een reptielenbeurs vond ik mooie grote agaatslakken, die we wel als huisdier konden houden. Nu hebben we zo’n zestig slakken in huis, waarvan tien reuzen. Coco is mijn grootste, een ovum xxl met een huis van ruim vijfhonderd gram. Ik heb een jonger exemplaar in zijn hok gezet, die is over een jaar geslachtsrijp. Hopelijk kan ik zo verder kweken, dat is een secuur proces. Belangrijk is dat je goed selecteert. De grote en sterke wil je in stand houden. De mindere, de ‘runtjes’, voer ik aan mijn blauwtongskink, een reptiel. Hij vindt ze lekker en het is goed voor hem. Dat klinkt zielig, maar het is in de natuur niet anders.”
‘ik geef ze Afrikaanse namen’
NATHALIE ROCTUS (53) is arbeidsongeschikt, moeder van twee kinderen en baasje van Bem.
“Op een paar flauwe opmerkingen na – ‘Lekker met knoflook’ of ‘Je moet er zout op strooien’ – krijg ik veel positieve reacties op mijn YouTube-kanaal Nathalie en Zoo. Ik geef er informatie over hoe je reuzenslakken houdt en verzorgt. Er heerst namelijk nog veel onwetendheid. Zo moet je slakken helemaal niet douchen. Dat koppie omhoog onder de straal ziet er wel schattig uit, maar dat betekent niet dat ze genieten, eigenlijk schreeuwen ze om hulp. Je mag ze best afspoelen maar niet een halfuur lang, want dan kunnen ze verdrinken. Vijftien jaar geleden was ik bij een kennis die honderd babyslakjes had overgenomen van iemand die ze had gekocht voor haar hagedis, maar ze toch niet durfde te voeren. Als enorme dierenliefhebber riep ik: ‘Geef er maar een paar aan mij.’ Ik ben toen spontaan op Facebook de ontwikkeling gaan delen. Dat mondde later uit in een YouTube-kanaal. Naast Bem heb ik nog vijf reuzenslakken en meer dan dertig kleinere. Thuis heb ik een aparte slakkenkamer, maar mijn grote slakken zitten in terraria in de woonkamer. Bem is al acht, maar Nutella is de oudste: zij is twaalf. Die naam zou ik trouwens zelf nooit gekozen hebben. Ik zoek meestal naar exotische namen, zoals Loba en Kesi, Pemba en Bem. Het zijn tenslotte Afrikaanse dieren.”
‘onze slakken eten met de pot mee’
FEIKJE KORTHOUT (43) is getrouwd, thuisblijfmoeder van twee kinderen en baasje van Snoopy.
“Mijn dochter wilde al heel lang reuzenslakken. Ze is hooggevoelig en werd altijd al rustig van het spelen met de slakjes buiten. Voor haar huisjesslakken zocht ik een oud terrarium. Ik deed op Facebook een oproep. Een kennis reageerde dat ze wel een bak had, maar ook inhoud: drie Afrikaanse reuzenslakken. Het voelde alsof het zo moest zijn. Nu Frits, Karel en Snoopy in ons leven zijn, ben ik zelf ook helemaal slakkenfan. Ik vind ze prachtig en zo lief. Ik kan uren naar ze kijken als ze badderen of eten. Ze zijn gewoon ‘zen’, vredelievend en puur gevoel. Ze planten zich snel voort, elke week liggen er eitjes of kleine slakjes in de bak. De eitjes prak ik fijn en voer ik terug aan de slakken. Van de slakjes houden we de mooiste zelf. ’s Avonds zet ik ze op mijn armen, dan kruipen ze langzaam op en neer. Ze laten een waterig laagje achter, ik had ze slijmeriger verwacht. Tegenwoordig kun je zelfs peperdure potten slakkenslijm kopen als crème, dus het zal wel goed zijn voor de huid. De slakken eten mee met de pot, we geven ze restjes sla, broccoli, komkommer, appels, paprika. We hebben er tegenwoordig oranje tropische pissebedden in het terrarium bij: zij eten alle poep en etensresten op, waardoor je een mooi ecosysteem in de bak krijgt.”
‘pissebedden ruimen hun poep op’
LUISA FISCHER (31) is assistentbedrijfsleider in een restaurant, woont samen, heeft een zoon en is baasje van Catwoman.
“Waar leeftijdsgenoten uitgingen en hun wilde jaren beleefden, zat ik me thuis te verdiepen in de Afrikaanse leefgebieden van slakken. Op mijn vijftiende kocht ik spontaan twee reuzenslakken, die ik een jaar of zes gehouden heb. Daarna richtte ik me op mijn studie. Maar twee jaar geleden begon het toch weer te kriebelen. Mijn vriend en ik zochten een mooi interieurstuk, dus ik stelde een slakkenterrarium voor. Mijn vriend vond het prima. Ik haalde voor vijfhonderd euro een bak en zorgde dat ik met de juiste aarde, luchtbevochtigers, warmtematten, plantjes en zonnelampen het tropisch regenwoud natuurgetrouw nabootste. Het is nu mijn kubieke meter Afrika in de woonkamer. We hebben twee slakken, een albino en bruine achatina reticulata, Catwoman en Superman, met een aantal jonkies, wormpjes en pissebedden. Die bodemdiertjes vreten de poep en etensresten op. Ik hoef zelf alleen nog maar eens per week een doek over de glazen wanden te halen. Weekdieren zie ik niet als knuffeldieren. Mijn tekkelpup neem ik op schoot, mijn slakken niet. Maar ze werken wel therapeutisch en dwingen tot onthaasten. Als ik een momentje rust wil, pak ik een stoel en ga ik zitten kijken hoe de slakken zich bewegen.”
‘slakkenseks is echt goor’
FAITH MCGIRR (57) is hbo-docent kunstvakken, heeft een latrelatie en is baasje van Gary.
“Ieder jaar laat ik nieuwe studenten foto’s zien van mijn reuzenslakken en filmpjes van Sneil Diamond, die ik drie jaar heb gehad. Ik gebruik mijn slakken ook in mijn kunstlessen, zo heb ik het oude huis van Sneil in de klas. Kunnen de studenten natekenen. Voor katten ben ik allergisch, voor honden te weinig thuis. Ik ben druk en extravert, maar slakken zijn zo chill. Ze zijn alles wat ik niet ben. Sinds 2019 bezit ik ovums xxl, de allergrootste slakken die er bestaan. Aan Sneil was ik echt gehecht, hij was zo nieuwsgierig. Na zijn dood kwamen Gary & Gerrit, vernoemd naar de slakken uit de Spongebob-cartoons. Ze wegen bijna zevenhonderd gram per stuk en hun huisjes zijn achttien centimeter lang. Het zijn ideale huisdieren: ze verharen niet en maken geen lawaai. Het zijn eigenlijk net pubers: ze slapen een gat in de dag en feesten ’s nachts. Dan zijn het kleine bulldozers. Plantjes worden omgekieperd of uitgegraven. Een keer heb ik ze samen zien paren. Dat was licht traumatisch, ik kon er niet van slapen. Slakkenseks is goor. Ik dacht eerst dat Gary een teek had boven op zijn hoofd, maar het bleek zijn geslachtsdeel. Gerrit kronkelde om en op hem en er kwam allemaal schuim af. Ooit hoop ik nog oma te worden.”
‘ineens hadden we achttien slakken’
ELIENE VAN CRAEN (31) is thuiszorgmedewerker, single moeder van twee kinderen en baasje van Leni.
“Tweeënhalf jaar terug kregen we in het kader van een schoolproject de twee klassenslakken van onze oudste dochter te logeren. Ik kende zulke reuzen eigenlijk niet, maar het bleken fascinerende dieren die met schokkende golfjes rondkropen in hun terrarium. Halverwege de vakantie zagen we ineens twee babyslakjes uit de aarde tevoorschijn komen. Als dank voor het oppassen mochten wij een jonkie houden. We noemden haar Leni en inmiddels is ze niet meer alleen. Wat wij niet wisten, is dat ze zichzelf kan bevruchten. Zo hadden we ineens achttien slakjes. We hebben een aantal weggegeven en vijf bewaard.
Ze wonen in een ander bakje, anders eet Leni ze op. Als ze groot zijn, verdelen we ze over de kamers van mijn kinderen. Een is er voor mij, een voor mijn vriend. De reactie van ons bezoek verschilt van ‘Wow wat cool’ tot ‘Ieuw wat eng’. Maar de meerderheid is enthousiast. Afgelopen winter was Leni ineens steenhard. Ik schrok, dacht dat ze dood was. Bleek dat ze een winterslaap hield, omdat ze het te koud had. Met behulp van een warmtematje heb ik Leni gelukkig weer uit haar huisje kunnen lokken.”
