Bartina is voor de derde keer getroffen door kanker
Iedereen schrok van het interview dat Bartina Koeman (63) kort geleden gaf aan ’Vrouw Magazine’. Daaruit bleek dat de ziekte waarmee ze eerder te maken had terug is. Ditmaal chronisch. In 2010 werd voor het eerst borstkanker bij Bartina aangetroffen. Na een operatie, chemotherapieën en bestraling was de ziekte overwonnen. Die kwam in 2018 echter terug, in de vorm van uitzaaiingen in de wervelkolom. Na nieuwe chemo's liet de kanker zich weer vijf jaar niet zien, tot vorig jaar. Het goede nieuws aan dit slechte nieuws is dat Bartina volgens de doktoren oud kan worden met deze vorm van de ziekte. ”Dat geeft mij een fijn, positief gevoel”, vertelde Bartina in het interview. ”Ik maak me daar geen zorgen over. Een medicijn krijg ik totdat het niet meer aanslaat. En dan is er weer een volgend medicijn.” Voor bondscoach Ronald Koeman, die zijn aandacht momenteel volledig moet richten op het EK met het Nederlands Elftal, komt de timing uiterst ongelukkig. Maar hij slaat zich er doorheen: ”Binnen de familie en de omgeving was uiteraard al bekend dat ze weer in een medisch traject zit. En dat gaat goed. Het is moeilijk voor de kinderen als je iemand dichtbij hebt die niet honderd procent gezond is. Maar we zijn er al heel lang mee bezig. Het is ook moeilijk voor mij. Maar Oranje is soms ook een mooie afleiding, binnen alle momenten dat je eraan denkt.”
Ronald Koeman: ’Het is ook moeilijk voor mij’
Desray: ’Je gaat kijken wat echt nog belangrijk is in het leven’
Dat Ronald Koeman over een sterke vrouw beschikt met een echte vechtersmentaliteit, zal hem enigszins geruststellen. Er zijn meer voorbeelden van bekende vrouwen die kanker overleefden. Neem bijvoorbeeld zangeres Désirée Manders (54), ook bekend als Desray van 2 Brothers on the 4th Floor. Zij kreeg eind 2019 te horen dat ze borstkanker had en schreef kort geleden een boek waarin ze onder meer haar periode van beter worden beschrijft. Désirée zegt ons: ”Toen ik was gecheckt en bleek dat het niet goed was, stond mijn wereld op z'n kop. Alles kwam stil te staan. Gelukkig werd meteen duidelijk dat er goede behandelplannen waren. De artsen zeiden dat ze er vanuit gingen dat ze me beter zouden krijgen. Dat zeggen ze niet zomaar. Het gaf me veel vertrouwen. Toch heb je het gevoel dat je met één been in de dood staat. Het absolute dieptepunt was wel dat alles in mijn lichaam kapot was aan het einde van de chemokuur. Mijn slijmvliezen waren stuk, ik verloor mijn haar, alles werd pijnlijk. Maar ik zei elke dag tegen mezelf: dit gaat weer voorbij. Het wordt weer beter. Dat is mijn grote houvast geweest. Het heeft mij ook heel veel gebracht. Mijn leven kwam even tot stilstand en dat heeft veel met mijn persoonlijke groei gedaan. Je gaat ook kijken wat echt nog belangrijk is in het leven, want tijd wordt kostbaar.”
Berdien Stenberg: ’Ik vond het vooral erg voor mijn familie’
Ook Berdien Stenberg (66) bleek sterker dan de ziekte borstkanker die haar klein probeerde te krijgen. De beroemde dwarsfluitiste vertelt ons: ”De allereerste reactie is dat je enorm schrikt. Ik vond het vooral erg voor mijn familie. Dat geeft aan hoe dierbaar familie voor je is. Blijf dicht bij jezelf en doe wat je goeddunkt. Ik wilde bijvoorbeeld per se naar een gespecialiseerd ziekenhuis, niet naar een regionaal. Je lichaam moet beter worden, daarvoor moet je je kop er ook bij houden. Humor is ook een belangrijk element in het proces. Ik deed nooit ingewikkeld over die pruik. Ik noemde hem altijd ’mijn cavia’ en ik maakte er een handpop van. Humor is ook belangrijk in het verwerken van het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat sommige trajecten erg meevallen. Je kan denken: er staat mij een vreselijk zwaar proces te wachten, maar ik ging er fluitend in en ik kwam er fluitend weer uit. Toch blijft het een kutziekte, je gunt het niemand. Tot slot: mijn tante heeft hetzelfde gehad als ik en ongeveer op dezelfde leeftijd. En geloof het of niet: vier weken geleden werd ze honderd. Daar klamp ik mij dankbaar aan vast.”
Ellen ten Damme: ’Ik at gebakjes tijdens de chemo’
Ook Ellen ten Damme (56) overwon borstkanker. In 2005 kreeg de zangeres voor het eerst de diagnose borstkanker, waarna ze later schoon werd verklaard. In 2017 keerde de ziekte terug, waarop opnieuw een genezing volgde. In de zomer van 2022 kreeg ze voor de derde keer slecht nieuws: de borstkanker was terug. Ellen vertelt: ”Ik vind praten over ziekte heel persoonlijk en privé. In het begin denk je het ergste. Dan krijg je het werkelijke besef dat het elk moment afgelopen kan zijn. Maar gelukkig was dat niet zo, waardoor ik een omgekeerd effect kreeg. Ik werd juist heel erg blij en probeerde van de behandelingen een feestje te maken. Gebakjes eten tijdens de chemo enzo. Als je er goed doorheen komt en je gaat niet dood, word je er heel blij van. Als je er niet aan doodgaat, ben je daarna extra gelukkig. Dus dan is er feitelijk niks aan de hand, behalve dat je wat tijd kwijt bent aan de medische perikelen. Ik heb dat maar beschouwd als medische avonturen.”
’Ik at gebakjes tijdens de chemo’
Nicolette Kluijver: ’Het is een psychische mokerslag geweest voor mij’
Begin 2017 werd bij presentatrice Nicolette Kluijver (39) longkanker geconstateerd. Het waren heftige jaren voor haar, haar partner Joost en hun drie kinderen. Zo heftig zelfs dat het op een scheiding uitdraaide. In ’De Telegraaf’ zei Nicolette daar eerder over: ”Ik denk dat mijn ziekte daar een grote rol in heeft gespeeld. Het was denk ik lastig om elkaar terug te vinden na zo'n hobbelige weg. In zo'n heftige situatie kun je elkaar óf heel stevig vasthouden óf je raakt elkaar kwijt. Dat laatste is gebeurd, we zijn elkaar gewoon kwijtgeraakt.” In ’Nieuwe Revu’ vertelde Nicolette kort geleden over de ziekte die ze achter zich heeft gelaten: ”Ik kan iets algemeens vertellen over het traject dat ik heb doorlopen. Toevallig kom ik net uit het AVL (Antoni van Leeuwenhoek, Het Nederlands Kanker Instituut in Amsterdam, red.), want ik moest even bloedprikken. Ik keek zojuist om me heen naar al die zieke mensen en realiseerde me wederom wat voor verschrikkelijke ziekte het is. Helaas krijgen we er allemaal direct of indirect mee te maken. Het is een psychische mokerslag geweest voor mij. En dat is het nog steeds. Het is inmiddels jaren geleden, maar het heeft nog steeds impact op mijn leven. Het heeft mij erg geholpen dat ik positief in het leven sta, maar dat betekent niet dat mensen die minder optimistisch zijn het verkeerd doen ofzo. Kanker overkomt je. Ik ben gewoon een positieve pipo. Maar ik kan me ook voorstellen dat je even geen kracht hebt en alle lust en hoop verliest. Dat maakt iemand geen slechtere patiënt. Ik sta nog geregeld stil bij het geluk dat ik heb gehad: een gezond lijf, een prachtig gezin, geliefd zijn, de leukste baan en duizend dromen, die ik allemaal ga proberen uit te laten komen.”
