Ik ben in de hoogste versnelling op weg naar het einde
Groot geheim in jeugd
Op 27 februari 1952 werd Henk het woensdag-kind van Nel van Leur, maar het duurde vervolgens nog zeventien jaar voordat hij daarachter kwam. Schepper Nel hield in haar jonge jaren namelijk nogal van een robbertje stoeien tussen de lakens, maar als ongehuwde vrouw in de jaren 50 zwanger raken was nog net geen reden om gestenigd te worden. Met het schaamrood op de kaken vertrok ze uit Utrecht en liet ze Henk achter bij tante Nel, die zich over hem ontfermde. Henk: ‘Pas op mijn zeventiende vertelde Nel dat ze eigenlijk mijn moeder was. Ma janken, tante janken. Het was één natte boel, daar aan die keukentafel.’
Duizend hokjes
Henk mag dan wel de geschiedenisboekjes ingaan als muzikant, maar hij studeerde af in algemene sociologie en ging aan de slag als bibliothecaris. In de jaren daarna presenteerde hij een stevige rits aan radio- en tv-programma’s, werd hij kroegbaas van café Stairway to Heaven en was hij tussen 1998 en 2002 politiek actief voor Leefbaar Utrecht en Leefbaar Nederland. Zijn grootste wapenfeiten zijn echter toch pareltjes van platen, als Gijzelaar, Zelfs je naam is mooi, Sinterklaas (Wie kent hem niet) en België, dat dit jaar zijn veertigste verjaardag viert.
Wat vindt Henk Westbroek van zichzelf?
‘Zeventig worden is geen feest, want fysiek hobbel ik achteruit. Ik ben in de hoogste versnelling op weg naar het einde. Dat is niet leuk, maar het is dragelijk.’
Wat vinden wij van Henk Westbroek?
Een man met het hart op de tong... en op de tong... en op de tong. Hij zit werkelijk nooit om een scherpe mening verlegen. Eerlijk is eerlijk: bel je Henk voor een leuke quote, dan levert dat altijd iets interessants op.
‘Henk moet enorm op zijn hoge bloeddruk letten, want hij is een oude brombeer geworden. Dat mag ook. Het past lekker bij hem. Hij heeft er de stem en het hoofd voor’
Guido den Aantrekker in Shownieuws
