Craigavon, 18 december 2022. Natalie McNally (32) kijkt bij haar ouders naar de WK-finale tussen Argentinië en Frankrijk. Ze is vijftien weken zwanger en weet sinds kort dat het een jongetje is. Ze noemt hem Dean. De aanstaande vader Stephen McCullagh (eveneens 32) heeft andere plannen. Hij heeft een YouTube-kanaal met 37.000 abonnees. “Ik ga de hele avond streamen,” schrijft hij. “Geeft niet,” antwoordt Natalie. “Misschien kijk ik later even.” Terwijl de wereld aan de buis gekluisterd zit voor Messi en Mbappé, zien Stephens fans hem met een kerstmuts op zes uur lang Grand Theft Auto spelen, terwijl hij Guinness drinkt en grappen maakt. Alleen de chatfunctie werkt niet. “Technische storing,” verontschuldigt Stephen zich.
Wanneer Natalie weer thuis is, schakelt ze om 20.24 uur inderdaad even in voor de livestream. Niemand weet dat haar laatste uur heeft geslagen...
Natalie en Stephen hebben een bliksemintroute. Het begint in augustus 2022 op de datingapp Bumble. Stephen, parttime webeditor voor de Belfast Telegraph, stelt zich voor als ‘de rare robot’. Hoewel de nuchtere Everton-fan Natalie en de nerdy gamer uiteenlopende interesses hebben, klikt het meteen. In oktober stelt ze Stephen voor aan haar ouders en drie broers. Een maand daarna kondigt ze haar zwangerschap aan.
Ook na zijn livestream, iets na middernacht, stuurt Stephen gelijk een berichtje. Er komt geen antwoord. Misschien slaapt Natalie. Maar wanneer hij de volgende avond nog niets heeft vernomen, rijdt hij naar haar woning. Om 21.59 uur belt hij alarmnummer 999. “Kom zo snel mogelijk,” schreeuwt Stephen hysterisch. Natalie ligt met haar hoofd in een hondenbak, omringd door bloed. Ze voelt koud aan. De centralist vraagt of ze nog ademt. Stephen antwoordt overstuur: “Nee, ze is er niet meer!”
IJzersterk alibi
Het sectierapport schetst een gruwelijke dood. Ze is gewurgd, drie keer in de hals gestoken en haar schedel is ingeslagen met een stomp voorwerp. Natalie en ongeboren vrucht Dean zijn de avond daarvoor overleden, tijdens Stephens livestream.
Toch voelt de politie hem aan de tand. Op advies van zijn advocaat beantwoordt Stephen tientallen vragen met ‘geen commentaar’. Over één onderwerp wil hij wel praten: Natalies 46-jarige ex-vriend. Door diens voortdurende dreigementen zou ze met een mes naast haar bed slapen. Volgens Stephen is hij ‘de enige persoon die haar kwaad zou aandoen’. Na het verhoor mag Stephen gaan. De livestream is een ijzersterk alibi. Op kerstavond sluit de politie Stephen zelfs openlijk uit als verdachte.
Beerput
Terwijl zijn krant uitgebreid over de moord publiceert, sluit Natalies familie hem in de armen. Op eerste kerstdag woont Stephen de wake bij in haar ouderlijk huis. De familie troost hem terwijl hij huilend naast de kist zit. Naar eigen zeggen is hij te emotioneel voor de begrafenissen. Met een broer van Natalie bezoekt hij wel het graf. Aan Natalies moeder laat hij de verlovingsring zien die hij gekocht heeft. Bij herdenkingen staat Stephen vooraan, terwijl op een groot scherm zijn videomontage voor Natalie speelt.
Dan is er op 13 januari 2023 brekend nieuws: de politie heeft een verdachte opgepakt. Het is Natalies voormalige partner. Het open een beerput. Want niet alleen is er sprake geweest van dreigementen, de niet nader genoemde ex heeft ook seksueel getinte berichten met Natalie uitgewisseld. Bovendien blijkt ze een keer vreemd te zijn gegaan met hem. Dat hij na de moord zijn telefoon schoonveegt, wekt nog meer argwaan. Het is een paniekreactie, zegt hij. Omdat de voormalige partner een waterdicht alibi heeft, laat de politie hem gaan. De recherche heeft intussen iets ontdekt dat de zaak volledig op z’n kop zet...
Digitale broodkruimels
Uit een analyse van Stephens computer blijkt dat zijn livestream vooraf is opgenomen. Het verklaart de ‘technische storing’ en haalt zijn alibi keihard onderuit. Wanneer vervolgens blijkt dat Stephen de privéberichten op Natalies telefoon heeft gelezen, dient zich een motief aan: jaloezie.
Geconfronteerd met het bewijs wijzigt Stephen plotseling zijn verhaal: hij is die avond dronken in slaap gevallen. Maar dat verklaart niet waarom zijn telefoon uitstaat tijdens de ‘livestream’. Of waarom een bewakingscamera registreert hoe Stephen om 18.36 uur zijn woning verlaat met een grote tas. Ondanks zijn capuchon en gezichtsmasker is hij goed herkenbaar. Wanneer de recherche de digitale broodkruimels volgt, zien ze hoe Stephen in een naburig plaatsje op de bus stapt naar Natalies woning. Hij komt er om 20.51 uur aan. Nadat buren een gil hebben gehoord, komt Stephen om 21.31 uur weer tevoorschijn. Hij heeft zich volledig omgekleed. Even later stapt hij met een pruik op in een taxi die hem om 23.12 uur thuis afzet. Even later stopt de ‘livestream’ en begint zijn toneelstuk als de bezorgde vriend. Het lijkt game over.
Unaniem oordeel
Tijdens het proces, dat in februari van dit jaar in Belfast begint, roept de verdediging geen getuigen op. De aanklagers laten er tientallen aan het woord, van deskundigen en familieleden tot de taxichauffeur die Stephen ook zonder pruik meteen herkent.
Op 23 maart komt de twaalfkoppige jury na twee uur met een unaniem oordeel: “Schuldig!” Terwijl er gejuich en gehuil opstijgt van de publieke tribune, blijft Stephen roerloos zitten. De veroordeling betekent automatisch levenslang. Rechter Patrick Kinney hoeft alleen maar te bepalen wanneer Stephen in aanmerking komt voor vervroegde vrijlating. De gebruikelijke minimumtermijn is vijftien jaar. Maar in zijn vonnis op 3 juni maakt Kinney met termen als ‘wreed’ en ‘buitensporig’ duidelijk dat dit misdrijf veel ernstiger is dan de meeste moordzaken’. De rechter komt uit op minimaal 31 jaar. Stephen reageert alleen met een ingetogen knikje. Na een zaak vol pijnlijke details en ‘onvoorstelbaar verdriet’ vraagt de familie om rust. Zoals vader Noel McNally zegt: “Mijn vrouw, zoons en ik hebben met de moord op onze lieve Natalie levenslang gekregen.” En dat is in zijn ogen een straf zonder vervroegde vrijlating.
‘KOM ZO SNEL MOGELIJK,’ SCHREEUWT STEPHEN HYSTERISCH. NATALIE LIGT MET HAAR HOOFD IN EEN HONDENBAK, OMRINGD DOOR BLOED. ZE VOELT KOUD AAN
Moord in Noord-Ierland
In het boekjaar 2025/2026 zijn er zeventien moorden geregistreerd in Noord-Ierland, hetzelfde aantal als het jaar daarvoor. Van de slachtoffers is 76 procent man. Zeven gevallen (41 procent) zijn het gevolg van huiselijk geweld.
