Maxim Froger liet twee jaar geleden voor het eerst van zich horen toen hij het programma De Alleskunner VIPS won, waarin hij in de finale Sem, de zoon van Wendy van Dijk, versloeg. In Expeditie Robinson deed hij het onlangs goed en daarnaast was hij te zien in de eigen realityserie van zijn familie, De Frogers: Happy Campers. Daarin stelde hij zijn vriendin voor. Maxim is samen met Ruby van Wanrooij, die met 12.000 volgers op Instagram aan de weg timmert en daar uitdagende kiekjes niet schuwt. Zij raakte gewond tijdens de opnames van de kampeervakantie, want tijdens een lasergamespel rende ze tegen een stellage aan, waardoor een wond op haar hoofd gehecht moest worden. De rest van de opnames had ze twee blauwe ogen en een beurse neus.
tegenwoordig is het moeilijk om ertussen te komen’
Maxim, je was deze winter niet alleen te zien op tv, met twee programma's, maar ook in de bioscoop, in De Grote Sinterklaasfilm en de Strijd om Pakjesavond. Een droom die uitkwam?
Zeker, ik mag heel leuke dingen doen, dat vind ik te gek. Maar het is niet zo dat ik dat altijd al heb gewild. Ik ben met mijn pa en ma opgegroeid terwijl zij bekend waren.
Papa en mama waren altijd weg. Of nou ja, altijd weg is een groot woord, maar mama maakt sinds mijn elfde tv-programma's. En papa was natuurlijk veel aan het optreden, wij gingen dan vaak mee om te kijken. Dan stonden we altijd in de belangstelling. Daar leer je wel mee omgaan, maar ik wilde daardoor ook een beetje op de achtergrond blijven. In het begin trok die bekendheid mij niet echt, maar toen heb ik het er lang met mijn pa over gehad en hij zei: ‘Maar pik, wat vind je nou het allerleukste om te doen?’ En dat is zingen, dan kun je moeilijk op de achtergrond blijven.’
Vorig jaar bracht je twee singles uit, Wie en Flirt. Die haalden de hitlijsten niet.
‘Binnenkort komt de volgende en dan gaan we achter elkaar door. Tegenwoordig is het wel moeilijk om ertussen te komen, want op elke hoek van de straat heb je wel een zanger die liedjes maakt. Ik hoop dat ik iets maak wat de mensen leuk vinden en ze raakt.’
Je moet opboksen tegen succesvolle generatiegenoten zoals Snelle, Flemming en Antoon. Een hele opgave.
‘Dat zijn wel echt de grote jongens van nu. Ik blijf vooral mijn eigen ding doen. Dat ik er plezier in heb, is voor mij het allerbelangrijkste.’
De zoon van Marco Borsato komt ook steeds met platen, maar die slaan evenmin breed aan.
‘Luca is een lieve jongen, een vriend van me. Die doet ook lekker zijn ding. Natuurlijk, als ‘zoon van’ kom je misschien op bepaalde plekken makkelijker binnen, maar het is ook moeilijker. Als je ergens komt, moetje wel meteen zo goed zijn als je vader, want anders vinden mensen je al gauw een slechte zanger. Mijn vaders schoenen zijn wel heel grote om te vullen, want volgend jaar gaat hij richting zijn 60ste stadionconcert. Dat is zó ongelooflijk vet. Natuurlijk heb ik dromen, maar het is bijna onrealistisch om van zoiets te dromen. Om überhaupt de Johan Cruijff ArenA vol te krijgen, is al bijna onmogelijk. Veel zangers doen tegenwoordig de Ziggo Dome, maar die past zes keer in de Arena.’
Vorig jaar stond je er met de Toppers, hoe was dat?
‘Dat was het mooiste podium dat er is. Pa zegt ook altijd: ‘Jij bent begonnen in de ArenA, dus het kan alleen maar slechter worden.’
Maar ik treed steeds meer op. Zo stond ik op het Jordaan Festival, een ongelooflijke eer, want daar zijn mijn opa en oma ooit begonnen. Dan is het leuk om te zien hoe je het publiek kunt vermaken. Zo'n ArenA krijg je wel mee, mensen staan daar de hele avond te hossen, vinden het mooi als ‘de zoon van’ ook komt zingen. Maar als ik zelf ergens kom, moet ik het zelf doen. Mijn pa zegt ook altijd: ‘Ik kan je overal mee helpen, maar als je eenmaal zelf het podium oploopt, kan ik je hand niet meer vasthouden. Dan moetje je ding doen.’ Dat zijn wijze lessen.’
Wat voor reacties kreeg je op je deelname aan Expeditie Robinson?
‘Ik moet zeggen: 90% was positief. Dan zit er een enkeling tussen die vindt dat ik te fel ben. Maar ik ben mezelf, ik ben eerlijk, speel geen spelletjes en smeed geen plannetjes. Ik ben in dat opzicht een slechte Robinson, maar ik heb er ontzettend van genoten. Ik vond het een eer om mee te doen. Mijn broer Danny deed al eerder mee en hij zei: ‘Als je ooit wordt gevraagd, dan moetje het doen. Het is zó'n eer.’ Ik hoefde dan ook geen seconde na te denken toen ze me vroegen.’
Bij je ouders heb je het al meegemaakt, zij krijgen soms stevige kritiek. De showbizz, vind je dat een harde wereld?
‘Weet je wat het is? Je doet het nooit goed. Mensen vergeten weleens dat ik ook maar een mens ben en dat bepaalde dingen niet altijd leuk zijn om te horen. Als ik negatieve reacties krijg, kan me dat best raken. Gelukkig zijn de reacties over het algemeen best positief en daar haal ik mijn kracht uit. Maar net als ieder ander hoop ik dat mensen me leuk vinden. Als je bijvoorbeeld in een restaurant werkt, hoop je toch ook datje collega's en de bazen je leuk vinden? Als zanger wil je wel een groter publiek dan dat bereiken, maar uiteindelijk komt het op hetzelfde neer.’
