Albert ‘Ab’ Snoek is Jacomiens steun en toeverlaat.
Jacomien met dochters Sophie en Joyce.
‘Als ik die lege bedjes zie, heb ik het moeilijk...’
Een van de grote blikvangers uit de hitserie Urk! van SBS is de mooie Jacomien Zoer (31), die het liefst met haar goede vriend Albert ‘Ab’ Snoek op pad is. Hoewel er in de reallifesoap rond het vissersdorp nooit een geheim van wordt gemaakt dat Ab op mannen valt, zijn er nog veel mensen die daar kennelijk niet van op de hoogte zijn. ‘Ik krijg geregeld de vraag of Ab en ik een stelletje zijn,’ vertelt Jacomien aan Story. ‘Waarschijnlijk komt dat door de chemie die er tussen ons op televisie is, maar we zijn natuurlijk gewoon vrienden.’ Jacomien gaat momenteel als vrijgezel door het leven en is de trotse moeder van dochters Sophie (11) en Joyce (9). Ze wordt vanwege haar looks weleens de meest begeerde vrijgezel van Urk en omstreken genoemd. Hoe kijkt ze daar zelf tegenaan? ‘Nou, dat valt heel erg mee, kan ik je vertellen. Helemaal niet zelfs. Het is voor mij als gescheiden vrouw best moeilijk om een Urker vriend te krijgen. Het is hier toch nog wel een ding als een man met mij bij zijn familie komt; een gescheiden vrouw met twee kinderen. Het zij zo. En nee, ik denk niet dat ik hier ooit wegga. Ik heb ook weleens gezegd dat als ik dat ooit zou doen, ik waarschijnlijk huilend terug zou komen. Mijn familie heb ik hier, mijn kinderen vinden het een feest om hier te wonen. Voor een kind is er ook geen betere plek om op te groeien dan op Urk omdat je hier veilig bent. Je kunt de deuren openlaten, je fiets hoeft niet op slot, de was wordt niet van je lijn gestolen en noem maar op. Waar vind je dat nog?’ Het nadeel van op Urk blijven is wel dat de kans dat Jacomien op korte termijn een nieuwe partner tegen het lijf loopt er niet groter op wordt. ‘Zeker niet in deze tijd, waarin dat toch veel via datingapps gebeurt. Daar doe ik niet aan. Maar ik moet je zeggen: ik zou het ook prima vinden als het zo blijft en ik vrijgezel blijf. Ik zeg niet dat ik nooit meer een relatie zou willen, hoor. Ik geloof mensen ook niet die zeggen het liefst voor de rest van hun leven alleen te blijven. Ik denk dat iedereen uiteindelijk een leuke partner wil. Zo sta ik er ook in. Maar het komt zoals het komt. Wat ik in een man zoek? Nou, het is voor mij wel belangrijk dat hij gelovig is, of er toch in elk geval voor openstaat. Het geloof speelt een belangrijke rol in mijn leven. Ik bid en ik lees dagelijks in de Bijbel. Het lijkt me toch moeilijk als de ander daar helemaal niets mee heeft.’
Eenzaam
Zoals te zien is in de reallifesoap is het overgrote deel van de volwassen Urkers getrouwd. Is dat niet moeilijk voor een vrouw alleen in de leeftijd van Jacomien? ‘Je merkt dat wanneer vriendinnen een relatie krijgen de band uiteindelijk toch verwatert. Ze krijgen een heel ander leven en dan verandert er veel. Daarom zijn Ab en ik ook zo close. Hij is eigenlijk altijd vrijgezel en ik nu acht jaar. We weten dat we in elk geval altijd elkaar hebben. Of ik me toch weleens eenzaam voel? Wel als de kinderen bij hun vader zijn. Dan zie ik die lege bedjes en dat vind ik moeilijk.’ Jacomien was er wat kinderen krijgen betreft vroeg bij. ‘Ik was negentien toen ik moeder werd, dus eigenlijk wist ik nog van niets. De zwangerschap was niet gepland, maar wel heel welkom!
Als ik nu kijk naar een meisje van negentien, dan denk ik: dat is nog een kind. Zelf dacht ik op die leeftijd dat ik de wijsheid in pacht had. Maar het is achteraf gezien heel goed voor mij geweest omdat ik gedwongen werd om een verantwoordelijk leven te leiden. Het is niet zo dat ik anders nu in de goot had gelegen, maar ik had inmiddels wel een podcast kunnen maken over alcohol en drugs, denk ik! Ik stond voordat ik moeder werd namelijk wel vooraan bij de meeste feestjes.’
Niet eenvoudig
Het verhaal van de geboorte van Jacomiens oudste dochter lijkt wel afkomstig uit een moderne versie van de filmklassieker Op hoop van zegen. ‘Mijn toenmalige partner is visser. Hij was op zee toen ik moest bevallen. Destijds was de communicatie met een vissersboot op zee niet eenvoudig, dat ging op de boot waar hij werkte alleen per e-mail. Ik zou eigenlijk thuis bevallen, maar omdat het allemaal niet zo makkelijk ging, belandde ik toch in het ziekenhuis. Mijn moeder was bij me. Maar ik moest mijn man per e-mail laten weten dat onze dochter Sophie was geboren. Toen is hij meteen naar Urk komen ‘stomen’, zoals je dat noemt, en na iets van een halve dag stond hij naast mijn bed. Dat klinkt misschien als een raar verhaal, maar zo ging dat in die tijd. Bij de tweede was hij er wel bij. Toen werd de bevalling ingeleid en was hij daarvoor aan wal gebleven.’
FOTO’S EDWIN SMULDERS, INSTAGRAM
