Splinter chabot & sanne hans

TERWIJL SCHRIJVER EN PRESENTATOR SPLINTER CHABOT (25) NOG AAN HET BEGIN VAN ZIJN CARRIÈRE ZIT EN ALLES AANPAKT, NEEMT ZANGERES SANNE HANS (36) VEEL VAKER DE TIJD OM TE FLIEREFLUITEN.

‘De Splinter die niet naar de supermarkt durfde, zit nog steeds in me’ SPLINTER

SANNE: IK HEB TIEN JAAR GELEDEN OOK AL EENS IN DIT DUBBELINTERVIEW GESTAAN, toen was ik net wat ouder dan jij nu. Als ik daarop terugkijk zie ik een onzeker meisje, dat nog zo weinig wist. Ik kwam van het platteland, was bij wijze van spreken nog nooit in Amsterdam geweest. Maar het grootste verschil is dat ik nu echt een leven heb naast Miss Montreal.

Splinter: “Tijdens de fotoshoot zei je het al tegen me, dat je meer wilt zijn dan alleen Miss Montreal. Kun je dat uitleggen?”

Vroeger zou ik hebben gezegd: Miss Montreal is wie ik ben. Terwijl ik het nu juist fijn vind als mensen me gewoon Sanne noemen. Destijds bestond mijn leven uit werken-werken-werken. Daardoor bleef mijn brein functioneren als dat van een 23-jarige. Behalve als artiest had ik mezelf nog amper ontwikkeld. Ik denk ook omdat muzikanten langzamer volwassen worden dan andere mensen.

“Waarom is dat?”

Omdat wij ons altijd begeven in een heel veilige haven: met een manager, een platenmaatschappij en een crew die alles voor je regelen, terwijl jij je elke dag in een soort speeltuin bevindt. Muziek maken met je beste vrienden, tot ’s avonds laat optreden, bier erbij, daarna uitgaan. Zo begon het en zo ging het twintig jaar later nog steeds. Tot het moment dat ik bijna vier jaar geleden besefte dat ik helemaal niet happy was. Dat ik nul hobby’s had naast mijn werk. En dat relaties nooit liepen zoals ik wilde, maar dat dat ook aan mij lag. Ik was altijd druk, dus de ander moest zich maar aan míj aanpassen.

“En toen?”

Ik merkte dat ik het eng vond om gelukkig te zijn met wie ík ben, gewoon als Sanne. Dus daar heb ik de afgelopen vier jaar aan gesleuteld. Door allereerst gewoon meer tijd te nemen voor mezelf. Uitvinden wie ik was naast Miss Montreal. Voor mijn 33ste verjaardag gaf ik mezelf een personal trainer cadeau. Waar ik natuurlijk ook weer in doorsloeg, met veel te healthy en braaf leven. Maar uiteindelijk ben ik minder vaak gaan optreden, en heb ik uitgezocht waar ik blij van word. Zoals kiten en reizen. Nu werk ik alleen nog als dat mij uitkomt.

“Je bent meer de regisseur van je eigen leven geworden?”

Dat is het, ja. Ik was altijd dat leuke spontane boerinnetje dat nooit moeilijk deed. Maar ook ik moest een ontwikkeling doormaken. Hoe zit dat dan met jou? Jij doet ook hartstikke veel. Boeken schrijven die heel goed verkopen, een talkshow met je eigen naam, je bent een televisiepersoonlijkheid geworden.

‘Ik werk alleen nog als mij dat uitkomt’ SANNE

“Ik zit inderdaad nog in de fase waarin je álles doet. Ik heb weliswaar geen artiestennaam, maar ik voel soms dat mensen me zien als ‘die Splinter van de televisie’. Waardoor je een beetje gaat leven naar het beeld dat je denkt dat ze van je hebben. Je wórdt als het ware die cartoonfiguur. Terwijl in mij ook nog de Splinter huist die het als jochie weleens moeilijk had op de middelbare school, of die niet in z’n eentje naar de supermarkt durfde. De buitenwereld verwacht van je dat je verantwoordelijk bent, dat je volwassen overwegingen kunt maken, maar ik voel me ook nog heel vaak kind. Als ik jouw verhaal hoor, vraag ik me af wanneer ik zelf aan de handrem zal trekken. Tegen mijn vriendinnen zeg ik altijd: ‘Als je me een paar maanden niet ziet, is dat omdat ik aan het werk ben.’ En ik vind eigenlijk dat ze dat moeten begrijpen. Werkweken duren bij mij nou eenmaal zeven dagen.”

Grappig, dat herken ik natuurlijk allemaal. Alleen zeg ik nu dat ze me een paar maanden niet zien omdat ik lekker op reis ben. Werken doe ik dan amper, een beetje op mijn iPhone. Om vervolgens weer een paar maanden te knallen in Nederland.

“Word je niet onrustig als je zo lang niet werkt?”

Vroeger wel, nu zie ik er soms zelfs een beetje tegenop. Omdat er inmiddels zo veel dingen bij zijn gekomen waar ik óók heel erg van geniet. Zeg jij weleens nee tegen verzoeken?

“Vaak genoeg. Mijn management vindt dat ik niet te veel versnipperd moet raken. Ik weet zelf soms al niet wie ik precies ben, laat staan m’n publiek. Je mag ook uitwaaieren, vind ik, waarom zou je je tot één ding beperken? Ik schrijf én presenteer, maar wil ook nog iets met mode doen, viool spelen weer oppakken, en ik schilder graag.” Wauw.

“O ja, en ik wil ooit nog gaan acteren. Dat vond ik vroeger al zo leuk.” Hoe voelt het om als 25-jarige al zo veel te hebben bereikt?

“Alsof je in een auto naast iemand zit die heel snel rijdt. Je komt langs heel veel mooie plekken, maar je ziet er weinig van, omdat er iemand is die zo hard op dat gaspedaal drukt. Ik was 21 toen ik voor het eerst tafelheer mocht zijn bij De Wereld Draait Door. Er kwamen meteen aanvragen en interviewverzoeken, terwijl ik me nog zo nietig voelde tussen al die belangrijke mensen om me heen. Inmiddels heb ik het gevoel dat er vaste grond onder mijn voeten begint te komen. Dat ik mijn plek heb opgeëist. Dankzij het succes van Confettiregen durf ik wat meer te gaan ademhalen.”

Je hebt veel mensen geraakt met dat boek.

“Het succes heeft me vooral duidelijk gemaakt dat er nog veel moet gebeuren op het gebied van emancipatie. Als ik door scholen word gevraagd om te komen praten over jezelf kunnen en mogen zijn, doe ik dat. Laatst nog waren er kinderen geweest die vervolgens uit de kast durfden te komen. Dat ontroert me enorm. Omdat ik op zulke momenten weer even zelf het jochie ben dat zo heeft geworsteld.” Ik heb een nummer geschreven over pesten. Als ik dat live speel voor vijftienjarigen is het alsof ik mezelf zie staan – keer tienduizend.

Meisjes die de tekst letterlijk meezingen. Dat vind ik heel mooi aan ons werk: dat je mensen kunt helpen met iets dat je maakt.

“Ben jij erg gepest?”

Wel met mijn gestotter. En dat ik scheel was en rood haar had, hielp ook niet. Het was allemaal niet bepaald ‘Pretty Woman’, zeg maar. Dus daardoor ben ik die grappige meid geworden, al heb ik gelukkig niet echt een muur opgetrokken. Maar Splinter, ben jij inmiddels met een nieuw boek bezig?

“Ja, met twee tegelijk.”

Ik voel me zo’n enorme kneus naast jou.

“Ik zit nog in mijn stuiterbalmodus hè, die fase heb jij al gehad. En ik vind dat schrijven zo heerlijk. In mijn hoofd ben ik er voortdurend mee bezig. Als schrijver ben je ook een beetje een dief: de dingen die ik op straat zie of hoor, sla ik op om misschien ooit eens in mijn boeken te gebruiken. Je mag stelen zonder dat iemand boos wordt. Ik las ergens dat jij het niet zo fijn vindt om nummers te schrijven?”

De muziek wel, maar de tekst niet zo. Het moet altijd rijmen – of niet. Maar als het niet rijmt, heb je geen hit. Dus dan probeer ik het weer.

“Moet het per se een hit worden?”

‘Het ontroert me wanneer kinderen door mij uit de kast durven komen’ SPLINTER

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Nederlandse top titels in één app!

Bestel nuAl abonnee?
Log in om verder te lezen

Ik word wel blij van veel airplay. Bovendien helpt het om relevant te blijven. Al staat die druk om voortdurend in de picture te blijven me ook tegen. De afgelopen maanden heb ik weinig gepost op social media. Ik was aan het reizen met mijn vriend en dan heb ik nul behoefte om dat te laten zien. Iets dat ik wel echt van hem heb geleerd. Overdag nemen we onze telefoons nooit mee; we zijn veel te druk met kiten, surfen of golfen. Ik geniet zo enorm van dat simpele leven met de wind, de zee  en de natuur. Dát wil ik altijd blijven doen. Muziek maken is fijn, maar het is ook mijn baan.

“Is die verandering in jou ook ontstaan toen je deze man ontmoette?”

Ik denk het wel. Hij heeft niets met de media of spotlights, past zich niet aan aan mijn leven. Op Bonaire heb ik vrienden gemaakt die geen idee hadden wie ik was. Mijn eigen vriend had geen idee wie ik was. Toen merkte ik dus dat mensen míj ook leuk vonden, mij als mens. Dat heeft me veel gebracht.

“Het lijkt me heerlijk om een geliefde te vinden die jou niet van tv kent. Ik had vroeger Tinder, maar dat doe ik niet meer. Je weet toch niet waaróm ze je precies benaderen. Waar ontmoette jij Lex eigenlijk?”

In een kroegje op Bonaire, hij was mijn kite-instructeur. Maar ik woonde nog samen. Toen ik Lex zag, wist ik meteen: foute boel. Eenmaal thuis heb ik tegen mijn vriend gezegd dat het klaar was. Daarna heb ik hem opnieuw ontmoet. Maar in het begin was het soms best eng: ik wist nooit waar hij was, waar hij sliep en hoe lang-ie wegbleef.

“Was die onvoorspelbaarheid ook onderdeel van de aantrekkingskracht?”

Nee. Maar inmiddels vind ik het niet meer erg. Al heeft het ons wel bijna drie jaar gekost om zo’n vrije relatie vorm te geven. Heb jij een vriend?

“Nee. En met de sletterige zomer die eraan zit te komen, lijkt me dat nu ook zonde.”

Haha, dat begrijp ik. Op welk type val je?

“Vroeger vooral op van die mannelijke mannen met gebeeldhouwde hoofden. Ik moet wel een verhaal in iemands gezicht zien.”

Ik zie nu Rico Verhoeven voor me.

“Dat is wel héél gebeeldhouwd. En eigenlijk vind ik het fragiele type ook mooi. Zulke jongens inspireren me, als een soort muzen. Laatst zag ik een prachtige danser lopen. Ik was toen net mijn verhaal voor het jongerenboekenweekgeschenk aan het schrijven en dan zie ik vervolgens hem voor me. Ik vind het heerlijk om iemand helemaal te idealiseren en er een verhaal omheen te fantaseren. Het voelt alsof je in drijfzand verdwijnt zonder dat je stikt.”

‘Toen ik Lex ontmoette, heb ik het direct uitgemaakt met mijn vriend’ SANNE

O, echt? Ik ben juist van het downsizen. Ik kan voordat ik iemand ontmoet mijn oordeel al hebben geveld. Eigenlijk heel stom. Maar zoals jij doet; dan kan iemand toch alleen maar tegenvallen? “Nee hoor, ik ben gewoon nogal snel verliefd. Soms op meerdere jongens tegelijk. En ook regelmatig op eikels die zichzelf heel knap vinden. Ergens vind ik dat dan toch prettig. Maar goed, nu gaat het steeds over uiterlijk: ik zoek vooral iemand die mij een beetje op avontuur meeneemt. En hij hoeft niet per se elke dag een boek te lezen, maar een brede algemene interesse vind ik wel belangrijk. Ik heb weleens gedatet met iemand die niets van politiek wist, maar dat werkt voor mij niet.”

Heb je al lange relaties gehad?

“Nee; dat kan ik dus niet. Als iemand blijft slapen en vervolgens meteen vervolgafspraken wil maken, voelt het alsof er een octopus op me springt. Ik krijg het daar zo benauwd van. Misschien past een relatie met twee mannen beter bij me. Ik weet niet of ik het aan zou kunnen, maar het lijkt me wel heel leuk.”

Zou jij kinderen willen?

“Nu heel erg niet, omdat ik gewoon aan het werk wil zijn. Maar misschien ooit wel. Al vind ik het jammer dat ik nooit samen met een man een kind kan krijgen waar je ons allebéí in terugziet. Daar benijd ik mijn broers weleens om, dat zij dat met hun geliefden wel kunnen. Het lijkt me zo mooi. En jij?”

Ik heb geen rammelende eierstokken en ik denk ook niet dat dat nog komt. Ik ben een heel leuke tante, dat is ook veel waard. Bovendien willen mijn vriend en ik binnen nu en een paar jaar grotendeels op een boot gaan wonen. Dat lijkt me niet ideaal met kinderen.

“Wat gaan jullie doen op die boot?”

‘Misschien past een relatie met twee mannen beter bij me’ SPLINTER

Een wereldreis maken. Mijn stiefvader overleed twee jaar geleden, hij  was nog geen zestig. Daardoor besefte ik nogmaals dat ik niet pas wil genieten van mijn vrije tijd als ik al rugpijn heb en last van m’n knieën. We gaan het eerst misschien een jaartje proberen: varen, ergens op locatie voor een habbekrats spelen, kiteles geven. Als het bevalt, gaan we langer door. Ik heb al een beetje geproefd van dat leven en sindsdien kan ik aan bijna niks anders meer denken.

“Wat heerlijk.”

Ik leef nu eigenlijk mijn droom en ik hoop dat dat nog heel lang mag blijven duren. Ik geniet van de kleine dingen en ga niet meer te veel stressen over werk. Omdat ik niet wil dat het me stukmaakt. Wat is jouw toekomstdroom?

“Ik wil vooral eerst doorbouwen in mijn werk. Maar hoe dat toekomst-gebouw eruit komt te zien, weet ik niet – de bouwtekeningen heb ik niet.”

Dat hoort erbij. Jij hebt nog een heel pad te bewandelen. Ik voel dat ik nu op de plek ben waar ik wil zijn. Maar jij kunt nog veel meer uit jouw carrière halen.

“Er zijn al een paar dingen gelukt, en ik werk intussen ook aan mijn emotionele groei. Ik twijfel nog over van alles, maar ik heb wel laten zien dat ik er mag zijn. Daar ben ik al heel gelukkig mee.”

CV

SANNE HANS GEBOREN 22 september 1984 in Dedemsvaart WERD BEKEND als singer-songwriter Miss Montreal EERSTE SINGLE Just a Flirt werd in 2008 een 3FM Megahit TELEVISIE De Beste Singer-Songwriter van Nederland, The Voice, Beste Zangers STAAT op 26 maart 2022 in Ahoy Rotterdam INSTAGRAM @missmontreal_ WOONT in Amersfoort en op Bonaire RELATIE met Lex

SPLINTER CHABOT GEBOREN 3 maart 1996 in Den Haag OPLEIDING politicologie (afgestudeerd) en theaterwetenschap UvA OP TELEVISIE eigen talkshow SPLNTR!, Wie is de Mol?, Splinter in de politiek, DWDD BOEKEN bestsellers Confettiregen en Roze brieven INSTAGRAM @splinterchabot WOONT in Amsterdam IS single.

STYLING THOMAS VERMEER VISAGIE JAN FUITE EN JILL OOSTVEEN