HOE IS HET OP DE BOERDERIJ?
“Goed joh, ik ga er zo weer naartoe.”
Had je verwacht dat je gelijknamige programma zo’n hit zou worden?
“Nee, dat zag ik niet aankomen, maar de kijkcijfers waren inderdaad belachelijk. Je mag het gewoon een hit noemen.”
Waardoor je ineens naar het Gouden Televizier-Ring Gala moest.
shirt RIKA STUDIOS
‘EEN BEETJE PSYCHOGEZINNETJE SPELEN VOOR DE LINDA.’
“O man, die Televizier ... ik vind het verschrikkelijk, zo’n gala. Zo kut, die glitter en glamour. Dat is niet voor mij weggelegd. En vandaag stond ik ineens de hele dag naast Hugo de Jonge, Leontine en Linda. Een beetje het psycho-gezinnetje te spelen voor de kerstspecial van de LINDA. In een smoking met een fucking vlinderstrikje.”
Vond je het ongemakkelijk?
“Ik voel me overal ongemakkelijk. Nou ja, het wordt wel steeds beter en volgens mij voelt niemand zich tijdens zo’n shoot op z’n gemak. Leontine stond naar adem te happen in haar korset en je zag Hugo ook denken: wat doe ik hier eigenlijk? Volgens mij vond alleen Linda het echt heel leuk. Maar alle gekheid op een stokje: sociale omgevingen zijn in principe niet zo verschillend. Je kunt wel make-up op doen en er een paar camera’s op zetten, maar het idee blijft hetzelfde: het gaat om een groep mensen die zich tot elkaar verhoudt. Dus of je nou in een donker rockhol staat of hier in de glitter en glamour, de interactie blijft min of meer hetzelfde.”
Schrijver Saskia Noort noemde jou onlangs de meest oprechte persoon op televisie.
“Ik vind het leuk dat ze dat zegt – en misschien worden mensen inderdaad wat menselijker in mijn aanwezigheid – maar ik word er tegelijk boos van. Want dan ben ik dus een uitzondering, terwijl het de regel zou moeten zijn. Als het écht zo is, is er behoorlijk wat mis met de tv-wereld. Aan de andere kant vind ik het wel fijn dat mensen met me willen praten, dat ze hun verhaal aan mij kwijt kunnen.”
Hoe verklaar je dat?
“Dat durf ik je echt niet te zeggen. Misschien omdat ik niet aan vragenlijstjes doe? Ik lees me niet in, bereid geen vragen voor, want dat zit je de hele tijd naar de bekende weg te vissen. Dat is voor niemand leuk.”
Je bent ongefilterd.
“Nou, ik merk wel dat ik steeds meer besef hoe groot mijn bereik nu is, dus ik slik toch regelmatig iets in. Want ik kan een opmerking of grap zelf leuk vinden, maar ik weet ook dat zoiets bij veel mensen in het verkeerde keelgat kan schieten. Ik weet inmiddels goed hoe zwaar woorden kunnen wegen. Ik zal altijd mijn mening geven en waar gehakt wordt vallen spaanders, maar in de montage kan de nuance zomaar verdwijnen.
En ik vind het niet eng om iemand te beledigen, maar ik wil met mijn programma’s toch vooral iets goeds doen, iets maken waar mensen iets aan hebben. En dat gold ook voor de Instagrampost waarin ik mensen vertelde over mijn naamsverandering. Dat ging namelijk om iets dat groter is dan alleen ik. Dat gaat om een heel grote groep mensen die zich niet kan identificeren als man of vrouw.”
Je houdt alle interviews over dat onderwerp af, omdat je vindt dat je alles al in die post hebt verteld.
‘HET WAS DE KEUZE VAN DOKTERS OM MIJ TE OPEREREN TOT MEISJE’
“Het moest gewoon een plekje krijgen. Inmiddels is dat gebeurd, dus ik wil er wel iets meer over vertellen. Ik heb mezelf een jaar of vier, vijf geleden bevrijd van het taboe dat ik hermafrodiet ben. Ik trok dat masker af, gooide het naar buiten en ik voelde me daardoor heel erg opgelucht. Maar feitelijk gezien veranderde er niet zo veel. Het bleef jeuken. Want elke keer als ik me voorstelde als Ryanne bleef ik daarmee vasthouden aan wat er op jonge leeftijd voor mij is beslist – het was de keuze van de dokters om mij vlak na mijn geboorte te laten opereren tot meisje. En zo’n naam is toch je visitekaartje, die bepaalt zó veel: je wordt als vrouw aangesproken, je moet naar de vrouwen-wc, je moet van roze houden en je krijgt veertig procent minder pensioen. Beetje gechargeerd, maar je snapt wat ik bedoel. Dat wilde ik allemaal niet. Ik wilde van dat stramien af. Vandaar deze naam, eentje die beter bij mij past en die jou niet vertelt hoe je met me om moet gaan. Zodat jij en ik dat lekker zelf kunnen uitzoeken. Want elke ontmoeting heeft een andere dynamiek en dat gooi je open met een naam als deze. En Raven past precies. Het is bijna een sprookjesnaam – een heel donker sprookje, maar toch.”
Heeft die beslissing je goed gedaan?
“Ja. Ja. Ik heb het idee dat nu alles weer openligt: tabula rasa, een onbeschreven blad. Ik mag opnieuw beginnen met schrijven. Dat voelt goed. Hoewel er ook onzekerheid is, want soms denk ik: wie ben ik nou eigenlijk? En er waren ook mensen om mij heen die zich afvroegen what the fuck ik nou precies gedaan had. Niet dat ze er moeite mee hadden, maar het is wel even wennen natuurlijk. Wat niet erg is, want ik ben de moeilijkste niet en ik snap dat het even duurt, dat het best lastig is.
Maar over het algemeen heb ik eigenlijk alleen maar goede reacties gehad. Mensen zijn heel liefdevol, warm en begripvol, vinden het een goede zet en vragen zich af waarom ik het niet eerder heb gedaan. En ik ben blij dat ik er ook andere kringen mee heb bereikt. Conservatievere mensen die er misschien wat sceptisch over waren. Dat er nu wat realistischer over gepraat kan worden, daar ben ik heel blij mee.”
Hoe is het in de liefde, Raven?
“Fantastisch! En tegelijk soms ook wel confronterend.”
Hoe bedoel je?
“Nou, zij is er altijd. En ze geeft ook antwoord terug. Het is geen fles bier of zo.”
Dat is het meest romantische wat ik ooit heb gehoord.
Lachend: “Wat ik ermee wil zeggen is dat ik heel close met haar ben.
Closer dan ik ooit met iemand geweest ben. En dat is intens, ook omdat ze niet over zich heen laat lopen. Zij geeft me gewoon een grote bek als ze vindt dat ik normaal moet doen. Wat heel fijn is, want dat houdt me gegrond. Ik moet tegengas krijgen. Maar ...”
... een fles bier is makkelijker?
Lachend: “Nee joh, hou op, het voelt gewoon fucking goed. Ook omdat het steeds vrijer en opener wordt. We leerden elkaar vlak voor de eerste lockdown kennen en hebben toen besloten dat ze bij mij kwam wonen. Anders hadden we elkaar helemaal niet kunnen zien, want zij woonde in Berlijn. Dan zit je dus wel direct op elkaars lip. We zijn echt in het diepe gesprongen. Vluchten kon niet meer.”
Ben jij een romanticus?
“Niet in de zin dat ik zoete cadeautjes geef of zo. Ik ben vooral praktisch: waarom zou ik een bullshitding kopen als ik ook iets kan geven wat je elke dag kunt gebruiken. Het moet je maag in of je moet er iets mee kunnen.”
Hier schat, een stofzuiger.
Lachend: “Nee nee nee! Mijn vriendin is goudsmid, ze maakt sieraden. Dus ik geef haar graag iets waarmee ze kan creëren. Ik vind het leuk om haar te faciliteren in wat ze doet.”
Wie heeft wie versierd?
“Zij mij ... Weet je, ik ben gewoon heel blij dat ik iemand heb ontmoet met wie alles bespreekbaar is. Iemand die goed kan luisteren, die dingen open kan laten, die mij de ruimte geeft. En andersom. Maar nou moet je ophouden man, ik wil ook nog een paar dingen voor mezelf houden.”
Oké. Dan even los van je geliefde: wat was het verder voor jaar, Raven?
“Nou, ik mocht weer optreden met mijn band Dool. Dat voelde zó goed, ik was gewoon euforisch. Maar het was ook heftig, omdat ik toen pas besefte hoe erg ik die muziek had gemist. Ik ben sinds mijn zestiende fulltime met muziek bezig, sta al twintig jaar op de bühne en nu mocht ik ineens twee jaar lang niet optreden.
‘MIJN VRIENDIN PRAAT TERUG, ZE IS GEEN FLESJE BIER’
Ik wil verder niet janken, ik heb het prima, maar dat optreden is mijn passie, dat is wat ik het allerliefste doe. Dus heb ik maar gedaan alsof die muziek niet meer bestond: ik heb niks nieuws geschreven, anderhalf jaar lang mijn gitaar niet aangeraakt. Want als ik dat wel had gedaan, was mijn hart gebroken. Maar het duurde wel lang ... Op het laatst begon ik een beetje gek te worden, omdat het optreden toch een groot deel van mijn identiteit blijkt te zijn. Als dat wegvalt, zit je ineens met de harde werkelijkheid opgescheept. Dan ben je plotseling een beetje een loser op een boerderij. Maar nu het weer kan en mag ... heerlijk! Ik heb weer inspiratie. En toch voel ik me nog niet helemaal bevrijd. Eigenlijk is 2021 een slap aftreksel van het jaar ervoor. We hadden allemaal verwacht dat we dit jaar een soort slutty summer of love zouden krijgen. Dat is er niet van gekomen. Het waren steeds van die hele kleine orgasmetjes: je hebt er eigenlijk niks aan, het is het nét niet.”
STYLING JORDY HUINDER VISAGIE SANDRA GOVERS, SIKO VAN BERKEL
