’WE ZIJN COMPLEET, GEEN VIERDE KINDJE’
Monique Smit maakt zich op voor de komst van haar eerste dochtertje. De Volendamse heeft al zoontjes Noah en Luca, dus moest wel even wennen aan het kopen van meisjeskleding. ’Ik ben zelf best wel van voetbal en niet echt een meisjemeisje. Nu moet ik dus roze gaan shoppen en dat vind ik lastig. Meestal hoor je dat andersom. En het is ook wel weer leuk hoor. Maar ik zei wel tegen mijn moeder: ’Voordat je losgaat, ik hou niet van roze en ook niet van glitters, te grote strikken of tierlantijntjes.’ Ik hou van iets stoerder en ik neig dan toch weer een beetje naar die jongenshoek. Maar néé Monique, nu rechtsaf slaan.’
Ook vertelt de goedlachse zangeres in de talkshow van Vedder & Vedder dat ze denkt dat haar twee jongens beschermend zullen worden voor hun aanstaande zusje: ’Zij vinden het heel erg leuk. Ik denk inderdaad dat als je twee grote broers boven je hebt en ze gaan later de Dijk op in Volendam om te gaan stappen… Nou, dat wordt nog wat! Ja, ook als ze een vriendje krijgt - als het al niet een vriend van één van de broers gaat worden dan, haha! Want dat krijg je natuurlijk ook. Ik heb zelf natuurlijk een oudere broer en van vroeger weet je hoe dat gaat. Als je broer met zijn vrienden thuiskomt, vind je dat stoer als jonger zusje.’
'Ik maak me zorgen om Luca'
De hel
Het 34-jarige zusje van Jan Smit is bijna acht maanden zwanger. Desondanks blijft ze voorlopig doorwerken op het podium: ’Ik heb wel gezegd: ’Tot twaalf uur en niet later.’ Soms kom je om vier uur ’s nachts thuis, helemaal bekaf, en dan moet je de volgende dag de kindershow doen, dat gaat niet meer. Ik heb wel twee uitslapers als kinderen, anders was er misschien ook wel geen derde gekomen, haha!’
Op de vraag wat Monique ervan zou vinden als haar kroost in haar voetsporen zou stappen, zegt ze over zoon Luca: ’Ik maak me nu al een beetje druk om wat nu nog de jongste is. Ik moet echt achter hem aan. Hij is net vier, maar wel een typetje dat het podium op kan gaan. Ergens zou ik willen zeggen: ’Doe het lekker niet.’ Aan de andere kant: waarom niet, want ik doe het zelf ook. Toen ik tegen mijn ouders zei: ’Ik ga stoppen met school en ik ga dit doen’, vonden zij dat echt vreselijk, van: ’Dat ga je toch niet doen?! Jij moet voor een echte baan gaan. Misschien kun je zo helemaal niet je geld verdienen.’ Toen zei ik: ’Maar ik verdien toch al mijn geld? Ik ga presenteren, ik treed op.’ Ook dachten ze: we hebben Jan al, komt er nog eentje bij. Nu zijn ze natuurlijk énorm trots en superblij met alles wat ik aan het doen ben. Maar in het begin vonden ze het niet leuk hoor.’
Over hoe ze het ervoer om vroeger altijd ’het zusje van’ te zijn, vertelt Monique: ’Weet je waar ik heel blij mee ben? Dat we in die tijd nog niet een socialmedia-achterban hadden. Dus je had ook nog geen last van directe nare reacties. Wat mensen over je zeiden in het land, daar had je toen geen idee van. Niet iedereen zat op Twitter. Ik denk dat als ik nu als zeventienjarig meisje zou beginnen, in deze tijd met social media, dat lijkt me echt de hel. Serieus.’
Verder zegt de zangeres: ’Natuurlijk is een kruiwagen altijd fijn, in het bedrijfsleven ook. Alleen, je moet je juist éxtra bewijzen, en dat is wat mensen vaak niet beseffen. Die denken alleen: het gaat haar daardoor makkelijk af.’
Poespas
In de talkshow van Vedder & Vedder vertelt ze over de vader van haar kinderen dat hij voor zichzelf is begonnen en tevens haar zakenpartner is geworden. ’Dat is wel heel fijn, dat we de agenda’s op elkaar kunnen afstemmen. Het gaat eigenlijk best goed.’ Haar vriend, Martijn Molleman, komt oorspronkelijk uit Monnickendam. Daarover zegt Monique: ’Hij wilde per se dat onze kinderen in het ziekenhuis van Amsterdam werden geboren. Hij is ook een Amsterdammer, dus dat moesten zijn kinderen ook worden. Anders werd het Purmerend of Hoorn en dat wilde hij ábsoluut niet. Dus ik ben twee keer bevallen in Amsterdam. Voor de derde keer heb ik dat ook aangegeven, maar ik moet maar zien of er plek is natuurlijk.’ Op de vraag of ze nog met haar geliefde wil trouwen - iets wat ze voorheen al helemaal voor zich zag, zegt ze stellig: ’Nee. Ik heb altijd ja gezegd, maar het hoeft voor mij niet per se meer. Afgelopen weekend heb ik nog een bruiloft gehad van een vriendinnetje - dat is ze al 34 jaar lang - en dan vind ik het práchtig om te zien. Ik zou wel nog een keer een heel leuk feest willen geven, maar al die poespas erbij, nee. Maar als je me dit tien jaar geleden had gevraagd, had je een heel ander antwoord gekregen.’ Het gelukkige stel is zelf al bijna tien jaar samen. ’Dus dat is eigenlijk wel leuk om te vieren hé’, lacht de zangeres. Of er nog een vierde bij komt? Monique: ’Neenee, het is wel klaar. Dat past ook niet meer op de achterbank, haha!’
