‘Ze is een zorgzame moeder, die fel kon zijn als iemand ons onrecht aandeed’
Gerard Joling
“Als ik bij mijn moeder ben en de telefoon opneem, denken mensen weleens dat ik haar ben. ‘Hallo Janny,’ zeggen ze dan. Onze stemmen lijken erg op elkaar, we hebben dezelfde intonatie. Mensen om ons heen zeggen dat ik een kopie van haar ben: we zijn allebei direct, niet altijd even tactvol, hebben doorzettingsvermogen en kunnen verschrikkelijk veel lol maken.
Mijn moeder is in 1929 geboren in Schipluiden, in een groot, gereformeerd boerengezin. Aan het begin van de oorlog vloog hun boerderij na een bombardement in brand, maar gelukkig zat het gezin in een schuilkelder. Het huis is daarna snel herbouwd en ze hebben de oorlog verder goed doorstaan; als boeren hadden ze genoeg te eten.
Volgens mij was mijn moeder een blij meisje en een harde werkster. Ze ging naar de huishoudschool en had in haar tienertijd al ‘werkhuizen’, waar ze schoonmaakte en hielp met klusjes als kleding verstellen. Ook werkte ze in een gereedschappenzaak, waar mijn vader klant was.
➊ “Op de kermis met mijn moeder, toen ik een jaar of negen was.”
❷ “De tachtigste verjaardag van mijn moeder vierden we in een strandtent in Callantsoog. Ik heb er nog met mijn broer en zus gezongen. Twaalf jaar geleden alweer, waar blijft de tijd!”
❸ “Een jaar of vijftien geleden, ik weet niet meer bij welke gelegenheid.”
❹ “Mijn 26steverjaardag vierde ik groots in een restaurant. Ik had mijn eerste grote hits gescoord en had menig BN’er op mijn feest uitgenodigd. Henny Huisman was er, Tatjana, René Froger… Mijn ouders vonden het prachtig.”
❺ “Mijn zus is zes jaar ouder en trouwde toen ik veertien was. Deze foto is genomen in de tuin van ons ouderlijk huis.”
❻ “Gezellig uit met mijn moeder, tien jaar geleden.”
❼ “Bij mijn moeder op schoot, mijn zus Gerdi geeft me een rammelaar.”
Ze werden verliefd en trouwden jong, mijn moeder was twintig. In hun eerste huis in Schagen, waar mijn vader offsetdrukker was, kregen ze mijn zus en broer. Toen mijn moeder zwanger was van mij zijn ze binnen Schagen verhuisd naar het huis waar mijn moeder nu nog woont. Als ik daar ben, denk ik vaak: wat is het hier klein! Nu vraag ik me af hoe we daar leefden met een gezin van vijf. Naast de zorg voor ons werkte mijn moeder drie middagen in de week in een damesmodezaak en had ze ook nog wat werkhuizen. Het gezamenlijke inkomen van mijn ouders was geen vetpot, maar we hadden altijd een stukje vlees bij het avondeten en verjaardagen werden groots gevierd met vaasjes sigaretten en hapjes op tafel. Als ik iets bijzonders wilde hebben moest ik daar zelf voor sparen. Ik heb allerlei baantjes gehad, van een krantenwijk tot bollenpellen. Heel gezond hoor, je handen uit je mouwen leren steken.
➊ “Blozende baby! Dit moet ergens in het najaar van 1960 zijn geweest.”
❷ “Ik vermoed dat dit bij Jumping Amsterdam was.”
‘Tegen Jos Brink zei ze: ‘Mijn zoon houdt ook van jongens’’
Mijn moeder was een bezig bijtje, ze breide, haakte en zat veel achter de naaimachine – ze maakte zelfs de trouwjurk van mijn zus! Ze was ook sportief: veel fietsen en wandelen, ook de Nijmeegse vierdaagse. Ze is een zorgzame, beschermende moeder; ze kon fel zijn als iemand ons onrecht aandeed. Nog steeds vindt ze het naar als mensen slecht over me praten. Ik herinner me nog goed dat een juf op school me voor de klas de tafels liet opzeggen. Elke keer als ik een fout maakte, kreeg ik met pen een streepje op mijn neus. Toen mijn moeder dat hoorde, sprong ze furieus op de fiets om die juffrouw daarop aan te spreken.
Met school bleef ik een moeilijke relatie houden, ik heb uiteindelijk ook geen diploma gehaald. Daar heeft mijn moeder zich wel zorgen om gemaakt. Ik werkte vanaf mijn zestiende in de horeca, figureerde bij Toppop en werkte als model. Ik was vastbesloten om bekend te worden. Af en toe zong ik in het dorp, deed ik auditie en stuurde ik bandjes op naar platenmaatschappijen. Mijn moeder vond dat ik mooi zong, maar ik weet niet of ze echt vertrouwen had in een zangcarrière. Toen ik besloot mee te doen aan de Soundmixshow vertelde ik daarover ook niks aan mijn ouders. Het werd in oktober 1984 opgenomen en in februari uitgezonden. Mijn ouders waren op wintersport, maar thuis knalde ons antwoordapparaatje uit elkaar met berichten van vrienden, kennissen én platenmaatschappijen. Vanaf die dag ging het snel en scoorde ik hits tot in Japan. Mijn moeder was apetrots, maar mijn vader misschien nog wel meer. Die ging bij de kaasboer of in het café vragen of de mensen me op tv hadden gezien.
Als mensen bij mijn moeder te veel naar mij vroegen, zei ze: ‘Ik heb nog twee kinderen, hoor.’
Ik kreeg enorm veel aandacht van meisjes, maar mijn interesse ging meer uit naar jongens. Daar hebben mijn moeder en ik het nooit uitgebreid over gehad. Dat de meiden in slaapzakken voor onze deur lagen en ik er niets mee deed, zei genoeg. Eigenlijk is mijn moeder er luchtig mee omgegaan, al weet ik wel dat ze een keer mee was naar een middagprogramma met Jos Brink en ze achteraf tegen hem zei: ‘Mijn zoon houdt ook van jongens.’
Dat moest ze toch even kwijt.
Mijn vader overleed al in 1994. Hij was een lieve man die erg van het leven hield. Mijn moeder heeft daarna nog een liefde gevonden, met wie ze nog 25 prachtige jaren heeft doorgebracht. Vorig jaar is hij overleden. Dat was al zwaar voor haar, maar ze viel ook nog van de fiets en brak haar borstbeen. Sindsdien is ze erg vermagerd, daar maak ik me wel zorgen over. Toch geniet ze nog erg van het leven. Dat ze in mijn vlogs voorkomt en op TikTok en Instagram staat, vindt ze enig. Ze houdt van reuring en vindt het heerlijk als haar kinderen, kleinkinderen én achterkleinkinderen langskomen. Ik spreek haar elke dag en haal haar geregeld op of ga langs met wat lekkers of bloemen. Daar kan ze zó blij van worden. Ze is een heel dankbaar mens. En ik ben heel dankbaar dat ik haar al zo lang bij me heb.”
SINDS ZIJN DOORBRAAK IN 1985 HEEFT GERARD JOLING EEN LANGE CARRIÈRE OPGEBOUWD MET HITS ALS TICKET TO THE TROPICS EN MAAK ME GEK. HIJ IS JURYLID VAN THE VOICE SENIOR EN THE MASKED SINGER EN VLOGT OP ZIJN YOUTUBEKANAAL.
