Niet eerder sprak Monique Westenberg over wat het met haar deed dat André Hazes haar afgelopen maart verliet, nog geen drie maanden na hun verloving. De relatie met influencer Sarah van Soelen, degene voor wie de zanger zijn aanstaande vrouw aan de kant schoof, zou intussen ook alweer voorbij zijn en de zanger vecht momenteel tegen een burn-out. Monique verbrak onlangs haar stilzwijgen en liet weten hoe moeilijk de afgelopen tijd voor haar was. De grote vraag was natuurlijk hoe ze met de stress is omgegaan.
Afscheid
’Had ik stress?’, lacht Monique. ’Tja, hoe ben ik daarmee om gegaan... Ik ben gelijk begonnen met coaching, ik wist dat ik dat nodig had, anders zou ik ’t niet in mijn eentje redden. Ik heb eerst een paar intensieve dagen mental coaching gehad, dat heeft me wat lucht gegeven. Toen heb ik bij Charlotte Labee aan de bel getrokken, van: ’ik heb je nodig!’ Want ik wist dat het niet lekker ging.’ Monique had niet alleen de liefdesbreuk met André die ze moest verwerken, ook moest ze eerder al afscheid nemen van haar geliefde oma, stiefmoeder én haar hond Dunya. Tijdens een livestream op haar Instagram, samen met Charlotte Labee van Stichting Brain Balance, vervolgt Monique: ’Het was van alles tegel ijkertijd. Een ander zou zeggen: ik stort in, maar dat had ik niet. Ik wist: er is verdriet en pijn, maar ik bleef op een of andere manier positief denken. Alleen, wat ik merkte, er was stress en dat had invloed op mijn lichaam. Dus ik kreeg pijn, werd benauwder, had geen energie, slapen ging slecht. Mijn lichaam ging echt tegenwerken.’ Over haar zoontje zegt Monique: ’Gelukkig slaapt André heel goed, hij heeft wel heel veel stress ervaren, maar voor de rest gaat hij er goed doorheen.’
’Ik heb meteen hulp gezocht’
’Ik voel geen haat’
Bijnieruitputting
Haar contact met Stichting Brain Balance gaf Monique meer inzicht in wat er door de stress met haar lichaam gebeurde en ze leerde hoe ze dat aan kon pakken. Tijdens de livestream vertelt Monique: ’Afgelopen jaar zat ik laag in m’n energie. Ik ben op mijn voeding gaan letten en speciaal aan mij aangepaste supplementen gaan slikken, en dat heeft me echt geholpen.’ Ze kreeg veel commentaar op de supplementen die ze aanprees. ’Onder mijn Instagrampost kreeg ik reacties als: ’Jeetje, zoveel supplementen kan nooit goed zijn’, maar hé, ik lag er helemaal af. Ik bleef positief, alleen merkte ik ’t aan mijn lichaam, ik leefde op mijn reserves. Ik had bijnieruitputting, ik had de supplementen toen echt nodig. Ik ben heel blij dat ik ze heb genomen, want daardoor bleef ik in balans. En langzaamaan bouwde ik ze af.’ Bijnieruitputting is een stress-gerelateerde aandoening. Eén van de belangrijkste symptomen is vermoeidheid, in combinatie met een verzwakt immuunsysteem.
Het zou ontstaan doordat er een lange tijd veel cortisol moet worden afgegeven, als gevolg van bijvoorbeeld stress, boosheid en angst. Volgens Charlotte Labee is een bijnieruitputting een signaal voor een burn-out. ’Het is niet zomaar iets, het is een flinke klap voor je systeem. Er is geen pilletje voor dat alles oplost, daar zijn veel meer interventies voor nodig. Ook belangrijk is om te kijken naar je lifestyle.’
’André jr. heeft veel stress ervaren’
Leermomenten
Monique vult aan: ’En je gedachten, die zijn zo van invloed.’ Ze vertelt dat ze rust kreeg door positieve gedachten te trainen. ’Ik begon met iets kleins en deed er steeds wat bij, langzaamaan, dat ging eigenlijk heel natuurlijk. Nu heb ik balans. Het is niet van: nou, morgen ga ik starten met mezelf aanpassen, zo werkt het niet’, aldus Monique. Opvallend was dat ze het afgelopen jaar geen migraine-aanval heeft gehad. ’Niet één keer, terwijl ik erg veel stress heb gehad en mijn hormonen helemaal van slag waren’, zegt Monique. Ze denkt dat het mede te maken heeft met het feit dat ze zo gezond is gaan leven. Veel bewegen hielp ook. ’Ik ben gaan wandelen met de honden, en ik kreeg veel liefde, liefde helpt altijd. Van de mensen om me heen en van mijn dieren, dat heeft me heel erg goed gedaan. En nog steeds. Ik ben iemand van liefde blijven sturen en geen negativiteit. En positief denken. Ook al waren er negatieve dingen, mijn gedachten waren daar niet. Ik bleef daar niet in hangen. Ik bleef aan positieve dingen denken. Ik bracht mezelf in de winter al naar de zomer en dacht aan de leuke dingen die ik zou gaan doen, dat hielp me héél erg. Het glas is nooit halfleeg. Ik voel geen haat, dat scheelt al. Ik denk altijd alleen maar in liefde. Alles wat je meemaakt, zijn leermomenten. Je haalt er ook wat moois uit.’
