“Na een etentje met de directeur van Het Patronaat - het Haarlemse poppodium waar ik werk - gingen we in de binnenstad nog even een biertje drinken. Daar in de kroeg zat Renske aan de bar samen met een vriendin. We raakten aan de praat en dat werd een heel leuke avond. Het was kort na kerst, een kleine elf jaar geleden. We organiseerden in Het Patronaat altijd een jaarwisselingsfeest, dus ik nodigde Renske en haar vriendin daarvoor uit. Op die oudejaarsavond stond ik in de foyer als vrijwilliger hotdogs te verkopen toen ik Renske aan zag komen lopen. Ik keek haar aan en het was alsof de hele omgeving vervaagde en ik alleen háár nog zag. Echt zo’n filmisch tafereel. Gelukkig had zij hetzelfde. We voelden ons sterk tot elkaar aangetrokken, maar Renske had als parlementariër ook toen al zó’n druk leven, dat ze me waarschuwde: ‘Ik weet niet of het wat wordt, hoor.’ Het was voor haar dan ook heel erg wennen om naast haar veeleisende baan, die vrijwel al haar tijd opslokt, nog ruimte te creëren voor een relatie. En in latere instantie ook nog voor het moederschap. Onze zoontjes van zeven en vijf jaar zijn voor ons allebei een enorme verrijking. Ik vind het schitterend dat Renske helemaal gaat voor waar ze in gelooft. Daarin is ze een voorbeeld voor onze jongens. Toch hopen we eigenlijk allebei dat zij later niet ook de politiek in gaan, want dat is best een harde wereld. Dankzij haar sterke sociale betrokkenheid en haar vechtlust houdt Renske het al zolang vol, maar haar toewijding vraagt ook offers. Ook van ons als gezin, want als ze thuis is, wordt ze nog heel vaak gebeld. Renske is van nature energiek, opgewekt en zelfverzekerd en doet aan hardlopen om in conditie te blijven, maar soms is ze echt wel moe. En dan wil ze uiteraard ook de kinderen nog aandacht geven. Dat is best lastig, maar ze doet het wel en vindt dat ook fijn. Als die kindertoeslagen-affaire niet speelde, dan had ze de politiek inmiddels vaarwel gezegd. Maar nu wilde ze de gedupeerde ouders niet in de steek laten en is ze voor nog een nieuwe termijn gegaan. Omdat Renske eigenlijk voortdurend gas geeft, ben ik vaak degene die op de rem trapt. Ja, inderdaad, de straatvechtersmentaliteit die ze in Den Haag heeft, neemt ze af en toe ook mee naar huis. Dan is het aan mij om daartegen te ageren of haar gewoon even te laten uitrazen. Allebei zijn we emotioneel, dus ja, we kunnen stevig botsen, maar dat vind ik in een relatie niet ongezond.
We hebben heus onze crisismomenten gehad, maar omdat we allebei uitspreken wat er in ons omgaat, kennen we elkaar door en door. Allebei hebben we er op ons werk weleens doorheen gezeten en ook dan zijn we er voor elkaar. Wat mij in mijn werk veel voldoening geeft, is dat we niet alleen grote namen boeken, maar ook beginnende artiesten uit de regio een podium bieden en zo nodig begeleiden. Ik vind het belangrijk dat muzikaliteit en creativiteit de ruimte krijgen. Mijn vader was beeldend kunstenaar. Hij is op zijn zestigste overleden. Toen Renske en ik elkaar nog niet zo lang kenden, zijn we samen in een oud autootje door Europa gereden en hebben we onder meer het Franse dorpje bezocht waar mijn vader woonde, werkte en uiteindelijk ook overleed. Al lang voordat ik Renske leerde kennen, was ik gegrepen door tai chi, een Chinese bewegingsleer. Van oorsprong is het een vechtsport, maar gebaseerd op kracht door ontspanning. Die dynamiek, maar ook de filosofie die erachter zit, vind ik geweldig. Thuis had ik al een paar keer geprobeerd Renske ervoor te enthousiasmeren, maar ze leek het allemaal niet zo bijster interessant te vinden.” (lacht) “Ik geef samen met een vriend tai chi-lessen. Pas toen Renske een keer meeging en mij les zag geven aan de groep viel bij haar het kwartje. Toen ze het eenmaal snapte, was ze ook meteen verkocht. Het liefst wilde ze het ook allemaal leren. Daar is het vanwege haar hoge werkdruk tot dusver nog niet van gekomen, maar het feit dat ze mijn fascinatie inmiddels begrijpt, betekent veel voor me. Een tijd geleden had ik een te hoge bloeddruk en een te hoog cholesterolgehalte. Door verandering van leefstijl heb ik dat inmiddels onder controle. Ik doe natuurlijk aan tai chi, maar ook elke dag een uurtje krachtsport. Voorts ben ik gestopt met roken en alcohol en ben veganist geworden. Het hele gezin doet mee. Of Renske een strenge moeder is? Soms, afhankelijk van de situatie. De jongens mogen van mij wat meer gamen dan van haar. Maar ik denk dat als ik daar streng in zou zijn, zij daar op haar beurt weer wat makkelijker in zou zijn. We houden elkaar in balans. Uiteraard heb ik op Renske gestemd en ik vind het van wezenlijk belang dat de SP er is, maar dat wil niet zeggen dat we het over elk standpunt met elkaar eens zijn. Dus ook over politiek hebben we af en toe discussies. Wat vanzelfsprekend niet wegneemt dat ik hartstikke trots ben op haar. Als ik haar op televisie een debat zie en hoor voeren, denk ik vaak: wauw, wat zegt ze dat weer to the point!”
‘Omdat Renske voortdurend gas geeft, ben ik vaak degene die op de rem trapt’
