Voor het eerst in tijden ervaart Gordon (57) innerlijke rust en leidt hij een gestructureerd bestaan. ‘Ik zit in de beste fase van mijn leven. Door schade en schande ben ik wijzer geworden,’ vertelt Gordon aan Story. ‘Ik heb voor een gezonde levensstijl gekozen, zonder allerlei verleidingen. Dat bevalt me heel goed. Sinds een paar weken presenteren Froukje de Both en ik op Radio 10 de ochtendshow en dan moet ik fit zijn. Ik lig ’s avonds om negen uur in bed, want om vier uur gaat de wekker. Het is heerlijk om weer te werken. Ik geef mijn leven een 9. Toen ik na mijn verbroken verloving (met de Australische Gavin – red.) werd gecanceld, gaf ik mijn leven een 1. Toen wilde ik dood. Dankzij mijn ex-vriend Patrick, met wie ik altijd goed ben gebleven, ben ik er nog. Hij heeft mijn leven gered. En wat had ik nou verkeerd gedaan? Ik had van iemand in Australië gehouden, ik noem zijn naam nooit meer, en dat op Instagram gezet Daar ben ik op afgerekend. Een aantal mensen heeft daar een heel kwalijke rol in gespeeld. Het erge was dat mijn eigen omgeving ook aan mij ging twijfelen. Daar heb ik enorm veel verdriet van gehad. Dat er zelfs twijfel was bij mijn zusjes Tineke en Marja. Gelukkig heb ik dat allemaal kunnen rechttrekken. Maar het deed me veel verdriet.’ Op dat moment had Gordon nog wel vertrouwen in de liefde. ‘Na die breuk kwam ik in het vliegtuig op weg naar Kaapstad een leuke man tegen met wie het meteen klikte. Hij zag me zoals ik ben. Op onze eerste date overlaadde hij me met zulke dure cadeaus dat ik die niet kon accepteren. Ik had me voorgenomen om het deze keer heel anders aan te pakken. Ik wilde niet meteen met hem zoenen, dat gebeurde pas na een paar maanden. Toen kreeg ik een prachtige ketting van hem, die ik nog elke dag draag.
We hadden het zo fijn samen, maar ik moest terug naar Nederland om het contract voor mijn koffiezaak Blushing Blaricum te tekenen. In Nederland appte ik hem, maar ik eeg geen reactie. Dat duurde twee dagen. Weer een leugenaar in mijn leven, dacht ik. Totdat zijn beste vriend me belde en me vertelde dat ze mijn vriend dood in zijn bed hadden aangetroffen. Een hartstilstand was hem fataal geworden. Hij was pas 34.’ Gordon heeft nu niet meer het idee dat er nog een serieuze relatie op zijn pad komt. ‘Ik woon samen met mijn ex Patrick. Wij hebben een fantastische relatie zonder intimiteit. Misschien dat er ooit nog iemand komt, maar ik zal nooit datzelfde krijgen. Waarschijnlijk ook omdat ik die liefde niet meer bij een partner zoek. Die liefde heb ik bij mezelf gevonden. De verbroken verloving en de dood van mijn laatste vriend hebben mij definitief veranderd.’ Sindsdien staat Gordon anders in het leven. Hij ging in zijn eentje reizen en leerde in die periode veel over zichzelf. ‘Ik werd helemaal op mezelf teruggeworpen en ging alles veel meer relativeren. Sinds die tijd kan ik dingen loslaten. Ik denk ook niet meer dat de hele wereld tegen me is, wat ik altijd wel dacht. Dat doet iets met je. Maar ik word niet meer boos.’
Noodgedwongen
Terugkijkend op zijn veertigjarig jubileum beseft Gordon dat hij bepaalde dingen anders had kunnen aanpakken. ‘Ik had het met mijn boek anders moeten doen. Het was mijn waarheid, maar ik had de tekst aan een advocaat moeten laten lezen. Die had dan kunnen zeggen wat eruit had gemoeten, dat had veel leed bij andere mensen kunnen besparen. Want het was nooit mijn bedoeling om anderen te kwetsen. Verder ben ik trots op de eerste jaren bij De Toppers en privé is de ontmoeting met Patrick wel een hoogtepunt. We waren toen 20 en 19. Hij verrijkt nog altijd mijn leven.’ Gordon ziet hem als familie, net als zijn goede vriendinnen Marijke, Katie en Tessa. Zij zijn mijn eigen gekozen familie. Met mijn broers Martin en Johnny heb ik geen contact meer. Alleen nog met mijn zussen Marja en Tineke en nichtje Deborah. Dus ik creëer mijn eigen familie, waar ook twee kinderen bij zijn gekomen.’ Gordon heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij graag vader had willen worden. ‘Ik durf wel te zeggen dat ik nu echt vadergevoelens koester voor Veerle. Ze is de 24-jarige dochter van oud-presentator Willem Bol en zij heeft een jaar bij mij gewoond. (Haar ouders woonden destijds noodgedwongen op een vakantiepark, nadat ze hun eigen huis moesten verkopen wegens financiële problemen – red.). En ook voor Ayman, een 25-jarige jongen die ik heb ontmoet in een winkel in Amsterdam. Hij zat in een moeilijke thuissituatie, waarna ik me over hem heb ontfermd. Zij zijn mijn bonuskinderen, en noemen mij ook papa. Net als iedere ouder maak ik me ook zorgen om hen. Ze komen vaak samen bij mij eten. Dat is geweldig. Het voelt alsof ik mijn eigen gezin heb.’
‘Net als iedere ouder maak ik me ook zorgen om hen’
