‘kinderen vinden het prachtig om te zien’
GEERT DEKKERS (36) werkt in de financiële dienstverlening en is single.
“Ik wilde een stoere staart. Deze is stijf, stug en krachtig; alle mannelijke elementen zitten erin. Hij heeft de kleur van dolfijnen en vinvissen, en is gemaakt van kunststof stoeldopjes die ik op een mal van gipsverband heb geplakt. Drie maanden heb ik eraan gewerkt. Er zit zelfs een rits in. De eerste keer in het water was spannend. De staart is zwaar en stug, ermee zwemmen een flinke work-out.
Ook op het droge ben ik de mooie meerman. Met mijn bovenlijf op de oever en mijn onderlijf in het water, splash ik hard het water omhoog. Kinderen vinden dat prachtig, ze zien een sprookje tot leven komen. Ik ga op de foto als Poseidon, de Griekse god van de zee, maar echt de zee in durf ik niet. Als er een dier is dat m’n staart aanziet voor die van een zeehond en ik word gegrepen ...
Doodeng. Het mooiste aan mermaiden vind ik dat je je heel ergens anders waant – je ontsnapt aan de harde werkelijkheid, bent voor even in een droomwereld. Ik doe het ook voor de interactie met vreemden: samen iets beleven zorgt voor verbinding. In het normale leven kan ik er met weinig mensen over praten, dat komt natuurlijk ook door het werk dat ik doe – in de financiële sector. Op fantasy-events ben ik op mijn gelukkigst en worden er aan de lopende band foto’s van me gemaakt. Terwijl ik niet eens een popster ben. Ik ben gewoon Geert met een kostuumpje aan.”
‘de meeste merpeople zijn knotscreatief’
TYAS BANK (37) is sociaal werker en single.
“In de film Splash wordt Tom Hanks verliefd op de prachtige zeemeermin Madison. Tijdens een scène zwemt ze op kalme muziek gracieus onder water.
Ik was dertien toen ik de film voor het eerst zag en voelde me betoverd. Ik vond het zo magisch, maar wat kon ik ermee? Als puber kreeg ik het idee dat mannen niet hoorden te mermaiden. Ik voelde schaamte en erover praten was taboe. Om die reden heb ik het pas opgepakt als hobby toen ik in de twintig was en sterker in mijn schoenen stond.
Ik ontdekte hoe inclusief de mermaiding community is. Ik identificeer mezelf als genderfluïde en voelde me direct veilig en gerespecteerd binnen de groep.
Had ik dat maar eerder geweten.
De meeste merpeople die ik ontmoet, zijn knotscreatief. In het zwembad zwemmen ze met kronen of hoofdtooien op, zijn ze versierd met bodypaint, dragen ze vinnen op de armen en ledlampjes in de staart of ze hebben mer-tatoeages. Sommigen verzinnen een persona voor zichzelf: ze geven zichzelf een exotische naam en bedenken een achtergrondverhaal. Ik ben de meer casual meerman. Ik houd van de show en ijdelheid die bij het mermaiden komen kijken, maar vind het sportieve element net zo belangrijk. Het gaat om meer dan het dragen van die mooie staart, al is die wel het belangrijkst natuurlijk. Ik heb er inmiddels een deel van de erfenis van mijn grootmoeder aan uitgegeven. Sorry, oma.”
‘soms zwem ik met een drietand’
CARLO HOLSTEENS (57) is docent en getrouwd met Jim Merckx.
“Jim hoefde me niet over te halen om te mermaiden, want als kind zwom ik al graag. Toen hij zichzelf met zijn verjaardag een clinic cadeau deed en ik hem als een blije kikker bezig zag, werd ik nieuwsgierig. Ik voelde nog twijfels over de staart, vond het raar om mezelf erin te zien, maar inmiddels is het gewoon een sport voor ons beiden.
In de freedive lessen leerden we dieper te duiken. In Beringen, België, zwemmen we wekelijks in Todi Sportoase: een bassin met vijfduizend tropische vissen, huisjes en grotten. Alsof je rondzwemt in je eigen meermanfilm, echt te gek.
Terwijl we veertig seconden onder water blijven en op een diepte van vijf à tien meter zwemmen, zien we aan de andere kant van de ruit mermaid spotters foto’s van ons maken. De rust en stilte die je onder water ervaart, is onbeschrijflijk.
Als je het goed doet, train je tijdens het mermaiden enorm je buikspieren. Om meer de diepte in te kunnen, draag ik rond mijn heupen blokjes lood. Wel in stijl, hè: je hebt ze in verschillende vormen en kleuren, zelfs in schelpvorm.
Als mijn man en ik samen buddy’en en we komen elkaar onder water tegen, dan voelen we de liefde voor elkaar en het mermaiden. Onze staarten laten we om elkaar heen wentelen, we omarmen elkaar en kussen elkaar soms. Jim is sierlijk en feeëriek, ik voel me eerder een meerman. Ik heb al eens gezwommen met stoere drietand.”
‘met staart voel ik dat ik er mag zijn’
MAURICE TEN NAPEL (30) is zorgstudent en single.
“Een meerman vind ik mooi om te zien.
Niet dat ik er seksueel warm van word, de fantasie zit op een dieper niveau: als ik zelf een staart aanheb, voel ik dat ik er mag zijn. Ik heb me altijd anders gevoeld. Dat komt deels door mijn geaardheid. Ik ben homoseksueel en had daar grote moeite mee. Zelfacceptatie was jarenlang een strijd.
Als kind droomde ik van superkrachten waarmee ik me sterker zou voelen. Dat had ik uit de tv-serie H20: Just Add Water, waarin drie meiden veranderen in zeemeerminnen zodra ze in contact komen met water. Ze beschikken dan over magische krachten en kunnen de wereld aan. Dat leek me heel vet. Toen ik jaren later tijdens een clinic voor het eerst een meermanstaart aantrok, zwom ik alle emoties eruit. Ik voelde me eindelijk sterk, krachtig en vrij. Ik zwem zo’n twee keer per week, liever in zwembadwater dan in natuurwater.
Onderdeel van de lol vind ik het maken van filmpjes en in helder water zie je mijn bewegingen beter. Ik vind het leuk om helemaal naar de bodem van een zwembad te gaan en als een dolfijn weer naar boven te zwemmen. Vaak doe ik één arm naar voren, zoals een superheld, alsof ik echt onder water kan leven. Binnen mijn zwemvereniging kijkt niemand er raar van op. Meerman ik een keer in een ander zwembad, dan zie ik jongens weleens lachen. Op mijn enkel heb ik een meermantattoo laten zetten als symbool voor groei en acceptatie.”
‘onder water kom ik tot rust’
JIM MERCKX (38) werkt in de zorg en is getrouwd met Carlo Holsteens.
“In het begin was ik zenuwachtig. Je moet in het water op je ademhaling letten. Zak je bijvoorbeeld in een ontspannen houding, dan verbruik je minder energie en zuurstof. ‘Ontspan als je naar beneden duikt’, zei de dame die de kennismakingsclinic gaf. En: ‘Je moet je billen omhoog richten.’ Goh, daar heb ik doorgaans geen problemen mee, dacht ik nog. Maar onder water bleek het flink aanpoten. Ik voelde waterangst.
Langzaam maar zeker kwam ik tot rust en voelde ik me onoverwinnelijk. Ik vind het een trotse, ijdele sport. Voor sommigen is het praktischer als ze zwemmen met een gewichtsgordel die hen omlaag houdt of een duikbril voor beter zicht. Dat hoeft van mij niet; ik wil dat het er zo realistisch mogelijk uitziet en voelt. Ik train op de poses en het lang inhouden van mijn adem. Ook probeer ik mijn duck dives (duiken onder het wateroppervlak) en dolfijnkicks (in een vloeiende beweging dieper zwemmen voor meer sturing) te perfectioneren.
Mijn siliconen staart heb ik pas twee weken. Hij kostte me duizenden euro’s, maar is me elke cent waard. Want waar een stoffen staart water opzuigt, glij ik met deze hydrodynamisch door het water. Mijn man Carlo heeft het mermaiden gelukkig ook ontdekt en omarmd.
De gouden regel is dat je uit veiligheid altijd met een buddy het water ingaat. Het is een leuke, gezamenlijke hobby, geen fetisj. Ik zeg nooit: ‘Wat zie jij er geil uit met je staart.’”
‘ik volg speciale training in Spanje’
DIRK-JAN HOEKSTRA (46) werkt in de IT en heeft een relatie.
“Drie jaar geleden, in Barcelona, had ik een jongen zien mermaiden. Het fascineerde me, ik sprak hem aan en mocht het ook proberen. Met zo’n meermanstaart wentel je alle kanten op, draai je om je as en doe je koprollen onder water. Het is speels en geeft een gevoel van vrijheid. Ik begon met een betaalbare zeemeerminstaart en een vin voor beginners van de Zeemeerminshop, die je in geval van nood makkelijk uit kunt trappen. Ik heb ook een monovin van 150 euro die strakker om mijn voeten zit, waardoor ik nog realistischer en soepeler door het water beweeg. Zeker in de zee, zwemmend tussen de visjes, voelt dat heel echt. In de Netflix-docu MerPeople zie je meermannen met kunstig versierde staarten van zesduizend euro, maar daar begin ik niet aan. Zo’n siliconen staart is gericht op de show, mij gaat het om het zwemmen. Via MerMapp kom ik in contact met andere meermannen. Op die app zitten maar achttien leden uit Nederland, dat moet beter kunnen.
Daarom ben ik medeorganisator van 250 Meters Extravaganza, waarbij iedereen tijdens LoveSwim, een queer zwemevenement in Amsterdam, uitgedost het water in mag. De jongen die ik destijds in Barcelona op het strand ontmoette, is een vriend geworden. Ik volg meermantraining bij zijn duikschool in Spanje. Met mijn vin door de security op Schiphol komen, is wel een dingetje. Aquaman, noemen ze me daar.”
HAAR & MAKE-UP ELISE HAMAN
