‘Er was vroeger nooit geld in mijn familie, toch was mijn jeugd gelukkig’
Sinds 1992 zijn er maar drie jaren geweest dat Kate Winslet geen film of tv-serie uitbracht. Hoewel ze in een interview met Net-A-Porter toegaf dat ze het concept vrije tijd niet echt begrijpt, is ze naar eigen zeggen geen werkpaard. Ze streeft ernaar om één ding per jaar te maken met voldoende vrije tijd ervoor en erna. ‘Anders raak ik overbelast.’ Het kost haar namelijk soms een tijdje om personages van zich af te schudden. Haar hoofdrol in Mare Of Easttown, een miniserie uit 2021 over een getroebleerde detective, achtervolgt haar nog steeds. ‘Klote Mare’, verzuchtte ze. Of ze nog een serie over haar zou willen maken, weet ze niet. ‘Ik vond het heerlijk om haar te spelen. Maar het was echt moeilijk en het duurde zolang om haar uit mijn verdomde systeem te krijgen.’ Kate werd geboren op 5 oktober 1975 in Reading, Berkshire. Haar vader was een acteur die maar moeilijk aan de bak kwam en diverse baantjes had om zijn gezin te onderhouden. Haar moeder was oppas en serveerster. Ze heeft twee zussen en een broertje. De vier groeiden op in een gezin met weinig financiële middelen. Ze leefden van gratis maaltijdvergoedingen en werden ondersteund door een liefdadigheidsinstelling. Toen Kate tien was, verwondde haar vader zijn voet ernstig bij een bootongeluk. Hierdoor kon hij moeilijker werken, wat leidde tot nog meer financiële ontberingen voor het gezin. Maar ondanks de continue zorgen heeft Kate altijd het gevoel gehad dat er goed voor hen gezorgd werd en ze veel steun aan elkaar hadden. ‘Mijn wortels zijn socialistisch, arbeidersklasse, en op een grappige manier keken mijn ouders neer op de rijken. Er was nooit geld in onze familie, maar ik heb me altijd gelukkig gevoeld omdat ik uit een zorgzaam, prachtig, liefdevol gezin kwam.’
Blubber
Naar voorbeeld van haar vader en haar grootouders wilden Kate en haar zussen ook actrices worden. In hun jeugd speelden ze in diverse toneelstukken op school en bij de lokale toneelvereniging. Als tiener zette Kate dit door en speelde in tientallen stukken. Ze kreeg alleen nooit een hoofdrol, omdat ze wat zwaar was. Iets dat haar niet alleen op acteervlak in de weg zat. ‘Ik werd op school gepest om hoe ik eruitzag, deels omdat ik nogal gedrongen was als kind’, vertelde ze in 2016. Haar klasgenoten noemden haar Blubber en pestten haar om haar acteerambities. Maar het weerhield Kate er niet van om haar droom na te jagen. In 1992 speelde ze de dochter van een obese vrouw in een televisiefilm. Na het horen van een opmerking van de regisseur over de gelijkenis tussen haar en de vrouw die haar moeder speelde werd ze gemotiveerd om af te vallen. Al ging dat niet altijd op een gezonde manier. ‘Toen ik vijftien was, woog ik bijna 90 kilo. Ik voelde me ongemakkelijk en zelfbewust. Ik wist dat ik actrice wilde worden en ik was zwaar. In een jaar tijd kwam ik op een verstandige manier tot zo'n 65 kilo. Maar toen raakte ik verslaafd aan afvallen en ging ik te ver. Ik had nooit anorexia of boulimia, maar ik heb wel een experimentele laxeerperiode van drie maanden doorgemaakt, wat echt vreselijk was. Gelukkig was ik sterk genoeg om tegen mezelf te zeggen: ‘Wat doe je? Je hebt gewoon honger’.’
‘Op mijn vijftiende woog ik bijna negentig kilo’
Bijzonder afschuwelijk
Inmiddels heeft ze een gezonde houding jegens diëten ontwikkeld. ‘Je wilt jonge mensen leren dat schoonheid van binnenuit komt, en dat eten geweldig is en een groot deel uitmaakt van het leven. Ik ben heel erg normaal.’ Eén van de pesters van vroeger die ‘bijzonder afschuwelijk’ was, heeft ze jaren later geconfronteerd, vertelde ze Marie Claire in 2009. ‘Ze werkte op de schoonheidsafdeling van een warenhuis. Ik ging naar haar toe en zei: ‘Ik wil je bedanken dat je zo'n trut bent geweest, want het heeft me een stuk sterker gemaakt’.’ Daarna heeft Kate nooit meer de druk gevoeld om er perfect uit te zien. ‘We lopen over rode lopers, dat is onderdeel van het werk. Maar ik denk dat het heel belangrijk is om jonge meisjes te vertellen dat we er niet altijd zo uitzien.’
‘Jonge vrouwen weten tegenwoordig hoe ze hun stem moeten laten horen’
Ik ben Rose!
Samen met zo'n 175 anderen deed Kate auditie voor het psychologische drama Heavenly Creatures uit 1994. Ze maakte diepe indruk op regisseur Peter Jackson en kreeg de rol. De film was gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waarin twee meisjes een moord pleegden. De daadwerkelijke moordlocaties fungeerden als setting voor de film, wat Kate traumatiseerde. Ze vond het moeilijk om zichzelf los te maken van haar personage en kwam vaak huilend thuis. Haar acteerwerk kreeg lovende kritieken. Vervolgens auditeerde ze voor een kleine rol in Sense And Sensibility, maar Emma Thompson, hoofdrolspeelster en schrijfster van het script, was zo onder de indruk dat ze de veel grotere rol van Marianne Dashwood kreeg. Het leverde haar een BAFTA voor Beste Vrouwelijke Bijrol en nominaties voor een Oscar en Golden Globe in dezelfde categorie op. En toen was daar Titanic. Kate had compleet haar zinnen gezet op het spelen van Rose DeWitt Bukater, maar regisseur James Cameron wilde haar aanvankelijk niet casten. Hij wilde liever iemand als Claire Danes of Gwyneth Paltrow. Maar Kate drong aan. ‘Je begrijpt het niet! Ik ben Rose! Ik snap niet waarom je überhaupt nog andere mensen wilt zien!’ Ze kreeg de rol, maar het schieten van de film bleek zwaar. Ze verdronk bijna, kreeg griep, leed aan onderkoeling en zat onder de blauwe plekken. Door de werkdruk kon ze maar vier uur per dag slapen en was ze compleet uitgeput. Tegen alle verwachtingen in werd Titanic de best scorende film ooit. Kate was voor eens en voor altijd een ster en werd genomineerd voor onder meer een Oscar en Golden Globe voor Beste Actrice. In de jaren erna volgden films als Little Children, Revolutionary Road en The Holiday. Na zes nominaties kwam de Oscar uiteindelijk in 2009 voor haar rol in The Reader. Op haar palmares staan inmiddels 32 films, waarvoor ze tot nu toe vijf BAFTA's, vijf Golden Globes, een Grammy en die felbegeerde Oscar in ontvangst mocht nemen.
‘Ik werd gepest om hoe ik eruitzag’
Succes en roem
Door de bekendheid die Kate aan Titanic overhield, werd ze compleet overvallen. Sterker nog, de actrice had een hekel aan haar faam. ‘Ik had het gevoel dat ik er op een bepaalde manier uit moest zien of iets bepaalds moest zijn. En omdat de bemoeienis van de media in die tijd zo groot was, was mijn leven behoorlijk onaangenaam.’ Ook voelde ze veel druk over wat haar volgende film zou zijn. ‘Journalisten zeiden altijd: ‘Na Titanic had je alles kunnen doen en toch koos je voor kleine dingen.’ En ik had zoiets van: ja, wat dacht je dan, natuurlijk! Want weet je, bekend zijn is verschrikkelijk’. Natuurlijk was ik dankbaar. Ik was begin twintig en ik kon mezelf een appartement veroorloven. Maar ik wilde niet gevolgd worden als ik letterlijk de eendjes ging voeren.’
‘Het duurt lang om rollen uit m'n systeem te krijgen’
James Cameron bevestigde dat Kate getraumatiseerd was na de film. Het was de eerste keer dat ze bij een grote filmproductie betrokken was. De combinatie van de grote productie met de rol die ze had waren haar volgens de Canadees te veel geworden. ‘Ik denk dat Kate na Titanic een beetje getraumatiseerd was door de schaal van de productie en haar verantwoordelijkheid’, vertelde hij het tijdschrift Radio Times. Ze wilde na de film lang niet met hem samenwerken en was erg kritisch over hem. Pas 25 jaar later werkten ze weer samen. Op de set van Avatar: The Way Of Water trof James een heel andere Kate. ‘Ze is erg aanwezig en de baas op set. Je zou zweren dat ze de producer is.’ Tegenwoordig kunnen actrices beter met de enorme druk omgaan, denkt Kate. ‘Het is nu anders.
Hedendaagse jonge vrouwen weten hoe ze hun stem moeten laten horen.’ Haar eigen houding richting haar beroemdheid is ook veranderd. ‘O, het is zo'n belachelijk woord! Ik draag het heel licht. Het is geen last, niks niet. Titanic blijft mensen enorm veel plezier brengen. De enige keer dat ik zoiets heb van: o god, verstop je, is als we ergens op een boot zitten.’
Thee en kookboeken
Haar bekendheid doet haar niet veel meer en ze richt haar energie veel liever op haar familie. De actrice is inmiddels getrouwd met haar derde man, Edward Abel Smith, en woont met hem en haar drie kinderen (ze kreeg een kind met elke echtgenoot) in Sussex. ‘Ik heb een gezin. Dat is mijn leven. Een droomochtend is wakker worden om zes uur, de honden uitlaten en dan zitten met een kop thee en een van mijn kookboeken lezen.’
