Daar zitten ze. Naast elkaar op een bank in de lobby van het Amsterdamse Hotel Twenty Eight. Anouk en Dominique, de man die ze bijna twee jaar geleden het jawoord gaf op het Haagse Malieveld in het bijzijn van duizenden ‘getuigen’. Hij is de man die na de teleurstelling van vele mislukte relaties, waarvan twee huwelijken, eindelijk rust brengt in het leven van Anouk en haar inmiddels zes kinderen. Hij is lang – een basketballer – in een zwart trainingspak, zij petit in een zwart T-shirt en een joggingbroek. Tijdens het interview plukt ze een paar keer een pluis uit zijn baard en geeft ze hem een tandenstoker omdat er iets tussen z’n tanden zit. Ze is het verzorgende type, vertelt hij later.
Ze zitten op een plek waar ze zich prettig voelen. “Ik kom hier geregeld,” vertelt Anouk. “Ik ben een slechte slaper. Voor een optreden moet ik uitgerust zijn en kan ik niet wakker liggen, omdat Dominique snurkt. Dus dan slaap ik heerlijk alleen in een hotelkamer. Samen doen we dat ook soms. Dan hebben we oppas en overnachten we hier.”
Doen jullie dat dan om iets te vieren?
Anouk: “Nee, eigenlijk niet. Ik vind dat je elkaar elke dag moet laten zien dat je van elkaar houdt, niet op een speciale dag. Dominique is best romantisch, maar niet met cadeautjes. Ik ben wars van spullen die mijn huis binnenkomen en probeer juist zo veel mogelijk weg te gooien en op te ruimen. Bij ons zit romantiek in andere dingen. In onze dinsdag-datedag bijvoorbeeld. Dan is Dominiques vader er de hele dag voor de kinderen en maken we samen een lange wandeling door de stad. We gaan lekker naar de sauna of nemen een massage, pakken een film, hapje eten. Weet je wat ik een romantisch moment vond? Toen Dominique en ik laatst een keer lekker uit eten waren en hij me aankeek met tranen in z’n ogen. Werd ie gewoon een beetje emo en zei hij: ‘Ik vind het gewoon zó gezellig!’”
Dominique: “Ik vind dat jij vaak lieve dingen voor me doet. Jij bent zo zorgzaam. ’s Ochtends staat er altijd een ontbijtje voor me klaar, kopje thee erbij. Als ik naar een basketbaltraining moet of zenuwachtig ben voor een wedstrijd, maak je een groenteshake voor me.”
Jullie hebben elkaar ook ontmoet via basketbal?
Dominique: “Ja, dat klopt. De oudste drie kinderen speelden bij mijn club en ik trainde Benjahmin. Ik wilde kennismaken met alle ouders en zo kwam ik ook in contact met Anouk. Toen had ik nog geen idee wie ze was.”
Anouk: “Ik zag dat er steeds een of andere gast reageerde op Benjahmins Instagram als hij iets postte over basketbal. Op een gegeven moment vroeg ik mijn zoon: ‘Wie is dat toch?’ Toen zei hij: ‘M’n nieuwe trainer.’ En riep ik vrijwel meteen: ‘Dan moet ik toch vaker naar die wedstrijden van je komen kijken.’ Ik vond hem meteen knap, ja.”
Dominique: “Ik hoorde van een vriend van Anouk, die z’n kind ook op basketbal had, dat Anouk had gevraagd om haar een foto van me door te sturen. Toen had ik wel door dat ze geïnteresseerd was… Pas toen iemand het tegen me zei, kwam ik er ook achter dat zij die zangeres was van dat liedje Lost. Ik vond het prachtig, maar had altijd gedacht dat het van een Amerikaanse zangeres was. Bleek zíj dat gewoon.”
Anouk: “Ik reken hem niks aan hoor, hij zit volledig in zijn eigen sportbubbel. Toen David Bowie overleed, moest ik hem zelfs uitleggen wie dat was, haha. Maar goed. We begonnen op een gegeven moment te appen, in eerste instantie over basketbal, maar dat ging al snel een andere kant op. Voor ik het wist stond ie bij me voor de deur. Brede glimlach: ‘Zo, hier ben ik.’ And the rest is history…”
Het was dus in eerste instantie vooral fysiek?
Anouk: “Ja, zeker! Dat is stap één. Aantrekkingskracht is superbelangrijk.”
Dominique: “Het was niet mijn intentie om meteen met haar te gaan trouwen. Ik vond haar superinteressant en tof, maar ik werd écht verliefd op haar karakter en niet op haar uiterlijk. Niet dat ze niet prachtig is natuurlijk, maar ik voelde gewoon een bepaalde connectie tussen ons. Het gaat om een combinatie van dingen. Een mooie vrouw is leuk, maar ik werd verliefd op het hele plaatje. Ze is superzorgzaam, liefdevol en geduldig. Ze is constant bezig met andere mensen en is echt een supergoeie moeder. Dát vind ik aantrekkelijk. Ik heb voor haar eigenlijk maar één echt serieuze relatie gehad. Ik was altijd bezig met basketbal en zat in een bubbel. Toen ik Anouk tegenkwam, dacht ik: dit is wat ik wil. Ik heb altijd van huisje-boompje-beestje en een groot gezin gedroomd.”
Anouk: “Dat zei hij ook meteen tegen me. Dat hij altijd een groot gezin had gewild. Toen we samen Jelizah hadden gekregen, heb ik hem gevraagd of hij nog een kind wilde. Natuurlijk word ik ook ouder, eeuwig de tijd hadden we niet meer. Ik zei dat we het wel nog een halfjaartje konden proberen, als het zijn wens was. Ik had het misschien nog wel gewild, eentje erbij. Maar achteraf was ik ook opgelucht dat hij het niet per se wilde. Als ik erop terugkijk, heb ik eigenlijk geen idee hoe ik in godsnaam zo veel kinderen heb kunnen opvoeden in mijn eentje, haha.”
Anouk, jij was na een aantal mislukte relaties een tijdje alleen met je vijf kinderen, waarvan de jongste pas vijfenhalve maand was. Durfde je het aan om je hart opnieuw voor iemand te openen, je kwetsbaar op te stellen?
Anouk: “Ik heb dat heel voorzichtig aangepakt en de eerste twee jaar wel echt mijn reserves gehad. Aan de andere kant wilde ik ook niet verbitterd worden door alles wat mislukt was. Ik wilde mijn blik vooruit richten en verdergaan. Het leven is te mooi om zuur te zijn. En toen was Dominique daar opeens. Liefde valt niet te sturen hè? Hij heeft zich zo snel ontwikkeld, is midden in dat gezin gaan staan. Crazy echt. Dominique mag dan jong zijn, hij is meer man dan alle mannen die ik ooit in mijn leven heb gekend. Niet te vergelijken, echt. In zijn geval had ik misschien wel even twee keer nagedacht om iets met mij te beginnen. Ik zeul een hoop bagage mee uit vorige relaties, had behoorlijk wat wantrouwen ten opzichte van mannen. Ik was niet het perfecte plaatje natuurlijk, ben bijna twintig jaar ouder én had ook nog een baby. Daar vinden mensen iets van. Ik ben vanaf het begin wel eerlijk geweest en heb het niet mooier gemaakt dan het was. Ik zei: ‘Denk er goed over na voor je hier instapt.’”
Wat was de reactie van je omgeving toen je met Anouk thuiskwam?
Dominique: “Mijn vader vond het wel leuk, maar mijn moeder – met wie ik een heel goede band heb – vond het lastig. Een vrouw die al meerdere mannen heeft gehad, met kinderen ook nog. Weet je wel waar je aan begint?”
Anouk: “Weet je hoe ze me noemde? Een maneater, haha. Ik houd van haar en het is uiteindelijk wel goed gekomen. En ik snapte haar ook, ik weet ook niet hoe ik zou reageren als mijn zoon met zo’n vrouw kwam aanzetten.”
Dominique: “Ja precies, ik zou tegen mijn kind misschien ook zeggen: ‘Liever niet.’ Maar het heeft zo uitgepakt, dat is de liefde. Ik vond het wel moeilijk omdat ik zo close was met mijn moeder. Toen Anouk en ik samen Jelizah, die nu zeven is, kregen, is het goed gekomen en zag ze dat ik serieus was en niet maar wat liep aan te klooien.”
Anouk: “Ik herinner me nog goed hoe ik jou toen met de Maxi-Cosi in de auto naar je moeder heb gestuurd. Zo van: en nu ga je je kind laten zien en is het klaar.”
Dominique: “Inmiddels is het allemaal koek en ei. We hebben regelmatig soepdag met mijn familie. Dan maakt mijn moeder soep en doen we spelletjes. En dat is heel gezellig.”
Maar Dominique, dacht jij zelf destijds niet: waar begin ik aan?
Dominique: “Misschien was het zelfoverschatting, maar ik dacht: ik kan dit wel. Ik was inmiddels gek op haar. Ik zag ook die andere kant van haar, niet alleen dat buitenkantverhaal. Ik zag zo’n liefdevolle en zorgzame vrouw. Ik ben Afrikaans opgevoed, dat gaat er vrij direct aan toe. Anouk is ook direct, maar aan de andere kant liefdevol. Ze deed me aan mijn eigen moeder denken, maar dan softer. Ze cijfert zichzelf net zo weg. Ik vind het heel fijn dat ze zo voor me zorgt. Als ik een keer op trip moet voor mijn basketbal of soms zenuwachtig ben voor een wedstrijd, ontzorgt zij me volledig. Zij is ook moe, maar ze staat altijd voor me klaar. Met lekker eten, met ontbijtjes. Het lijken kleine dingen, maar als iemand dat zo vaak doet, is het iets groots.”
Anouk: “Je mag best weten dat ik de eerste periode echt ongelooflijk op mijn hoede was. Ik wilde het rustig aan doen en heb hem meerdere malen letterlijk mijn deur uit, de lift in geduwd. Hij was zo enthousiast en ik wilde me nog niet voluit geven, hield hem echt op afstand. Ik dacht ook de hele tijd: dit is te goed om waar te zijn, wanneer barst de bom? Maar dat gebeurde niet. Hij hielp zelfs elke nacht mee met het geven van de nachtflessen aan de baby. Het voelde heel veilig en oké en dat is zo gebleven. Normaal worden mensen eerst superverliefd en gaan ze elkaar daarna pas aftasten. Bij ons ging dat eigenlijk andersom. Ik heb ook wel met mijn kinderen overlegd en gevraagd wat zij ervan vonden. Gelukkig waren zij vanaf het eerste moment gek op hem. Hij is ook echt fantastisch met ze. Streng, maar fantastisch. Ik ben nog elke dag heel blij dat we voor elkaar hebben gekozen. Als ik wakker word en naast me kijk, denk ik: dat ligt toch maar mooi naast me in bed. Dan voel ik me heel dankbaar. We zijn heel gelukkig samen.”
Waarin merk je dat leeftijdsverschil eigenlijk?
Anouk: “Uiterlijk natuurlijk. En als ik soms iets op social media post en ik dat supergrappig vind en hij denkt: hoe dan? En ik heb meer slaap nodig dan hij. Ik lig vaak rond negen uur, half tien in bed. Ik ben sneller moe. Ik denk ook weleens na over de toekomst, het verschil wordt natuurlijk steeds groter. Als er iets met me gebeurt, zie jij je mij in de rolstoel duwen, vraag ik dan. Dan raakt hij geïrriteerd, hij wil het er niet over hebben.”
Dominique: “Dat zie ik dan wel weer. Als ik daar tegen opzie, had ik hier nooit aan moeten beginnen…”
Jullie zijn naar een communicatiecoach geweest?
Anouk: “Ja, klopt. Weet je wat het is: ik heb me lange tijd nooit goed genoeg gevoeld. Ik voelde me altijd afgekeurd. Dat komt natuurlijk door ervaringen uit het verleden en vorige relaties. Ik had er soms moeite mee als hij iets zei wat bij mij voelde als een trigger, dat ik me weer afgewezen voelde. Ik wilde het juist altijd zo goed doen. Ik heb geleerd om niet meer de deur uit te lopen als iets me niet zint en mijn mond open te trekken. Hij heeft geleerd om dingen anders te brengen, zodat het me niet op die manier meer raakt.”
Dominique: “Ik wil soms heel veel zeggen, maar hoor dan niet meer wat de ander zegt. Ik heb moeten leren luisteren. En ik heb ook goed moeten bedenken hoeveel impact mijn woorden kunnen hebben. Dat ik niet meer zomaar iets roep, zonder dat ik dat gemeen bedoel. Die therapeut was heel knap, die wist precies de vinger op de kern te leggen. We hebben daar allebei veel geleerd.”
Het klinkt allemaal heel harmonieus, maar waarover krijgen jullie nou weleens bonje?
Anouk: “Als we ergens woorden over hebben, gaat dat over de kinderen. Dominique is van de ouderwetse stempel als het op opvoeding aankomt. Hij vindt mij vaak te soft. Ik kan eigenlijk niet genoeg voor ze zorgen, voor mijn gevoel, ik neem ze het liefst alles uit handen. Daar is hij het niet mee eens. Ik grapte weleens: het lijkt wel of ik een marineofficier in huis heb gekregen, zo streng. Maar als ik naar mezelf kijk, zie ik wel dat ik soms te soft voor ze ben. Dat is misschien ook wel een overblijfsel van de scheidingen. Ter compensatie voor mijn schuldgevoel, ben ik vaak te lief en vind ik alles goed.”
Dominique: “Die kinderen deden echt niks zelf, hè? Zelfs de oudsten niet. Daar vond ik wel wat van. Om te beginnen heb ik voor allemaal een wekker aangeschaft, want Anouk maakte ze elke ochtend nog wakker. Zelfredzaamheid is belangrijk in deze maatschappij. Dat probeer ik de kinderen bij mijn basketbaltrainingen te leren, maar dat geldt ook bij ons in huis. Weet je wat ze deed? Voor allemaal iets anders koken, als ze niet lustten wat er op tafel stond. Daar heb ik ook heel snel korte metten mee gemaakt. Maar inderdaad, soms zijn dat wel punten van discussie tussen ons.”
Anouk: “Of als Dominique vindt dat de kinderen meer moeten waarderen wat hij voor ze doet. Phoenix van achttien bijvoorbeeld basketbalt inmiddels op hoog niveau door hem. Als er midden in de nacht iets is, of het regent en ze wil niet met de bus, belt ze hem. Die waardering komt heus nog wel een keer, maar niet op het moment dat hij dat hoopt of verwacht. Dan wordt hij superboos.”
Dominique: “Ik wil geen ruziemaken waar de kinderen bij zijn, dus dan loop ik naar buiten. Ik begin alles van me af te appen. Een enorm app-bombardement naar Anouk. Dat trekt zij totaal niet.”
Anouk: “Nee joh, daar kan ik niks mee. Dan zeg ik een paar keer dat ik daar niet aan meedoe en leg ik mijn telefoon weg. Ik weet dat hij is afgekoeld als ie weer thuiskomt, dus ik maak me niet zo’n zorgen.”
Hoe maken jullie het goed na een ruzie?
Anouk: “Nou, níét met romantiek als je dat bedoelt.”
Dominique: “Al is intimiteit of seks binnen onze relatie wel heel belangrijk, dat wel.”
Anouk: “Dat is het voordeel van een jongere man. Jij wilt altijd, we hoeven het nooit te plannen. Als hij het een dag of twee niet heeft gehad, is hij behoorlijk volhardend, haha.”
Dominique: “Ja, dat is wel zo. Maar dat hoort ook bij een relatie, toch? Anders word je een soort broer en zus. Eén keer in de week zou voor mij niet genoeg zijn, voor mij moet het in elk geval een keer of vier in de week. Gelukkig komen we daar wel aan.”
Anouk: “Ik ben zelf ook heel fysiek ingesteld. Het zijn de momenten waarop je je echt even gezien voelt. Als Dominique opeens maar één keer in de week zou willen, zou ik me toch gaan afvragen wat er aan de hand is. Gelukkig matchen we dus ook op dát gebied.”
Over Anouk
Sinds haar hit Nobody’s wife (1997) bracht Anouk zestien studioalbums uit en stond ze op alle grote festivals. Ook was ze jurylid bij The voice of Holland. Ze trouwde drie keer en kreeg zes kinderen: Benjahmin (21), Elijah (20), Phoenix (18), Jesiah (14), Sion (9) en Jelizah (7). Ze is negen jaar samen met Dominique Schemmekes en bijna twee jaar geleden trouwden ze. Anouks laatste album heet Deena & Jim. Eind mei en begin juni geeft ze drie shows in Ziggo Dome. Ook staat ze dit jaar zowel op Pinkpop als op het North Sea Jazz Festival. Leuk nieuwtje: op 19 april brengt Anouk een single uit met Tino Martin.
Meer info: anouk.nl
