Ze trainden samen, klaagden samen en hielden elkaar overeind als het even niet meer ging. Ik sprak het duo ongeveer een maand na de shoot in onze podcast De weg naar de cover. En wát een weg is het geweest.
‘Daan en ik kennen elkaar van Wie is de Mol? en zijn sindsdien goede vrienden geworden’, vertelt Bram. ‘Tijdens de opnames dachten we al: hoe tof zou het zijn om ooit samen het Men’s Health-avontuur aan te gaan?’
Jullie zijn allebei gewend aan de camera, maar dit was toch anders?
Bram: ‘Zeker, dit was iets anders. Normaal sta ik voor de camera om sketches te maken en kleed ik me zo lelijk mogelijk aan. Nu ging het opeens om het eindresultaat: zo goed mogelijk op dat magazine komen. Dat is even schakelen, want poseren en flexen zit totaal niet in mijn systeem.’
Daan: ‘Nou, dat is je anders verdomd goed afgegaan.’
Bram: ‘Ja, dat zeg je nu met een bepaalde ondertoon…’
Daan: ‘Nee serieus, Bram Krikke, je staat er gewoon lekker op. Voor mij was het overigens hetzelfde. We hebben allebei eerder shoots gedaan voor magazines, maar nooit zonder shirt. En dan merk je opeens dat mensen niet naar je gezicht kijken, maar naar je lichaam. Dat geeft een heel gek gevoel, alsof je een object bent.’
Bram: ‘Ik heb nog nooit mensen zo zien staren naar mijn lijf. Op zo’n dag draait het daar volledig om. Onwennig, maar ook bijzonder.’
Daan: ‘Ja, en het was een toffe ervaring. Je leeft er maanden naartoe, laat er veel voor, en dan opeens is die dag daar. Eerst visagie, daarna werden we ‘opgepompt’ door onze trainer Jasper. Mijn lichaam in rust ziet er echt anders uit dan na zo’n pomp, dus dat voelt bijna als een beetje cheaten. Maar goed, Jasper zette de toon: ‘Oké, jij gaat nu push-ups doen. Zestien herhalingen.’ En ondertussen stond de soundtrack van de film Rocky op, dus ja, we voelden ons zo vet. We hebben elkaar denk ik twintig keer een high five gegeven. Het was alsof we een wedstrijd gingen boksen.’
Ik wist niet helemaal of dat moment echt was of een beetje karikaturaal… hoe was dat voor jullie?
Daan: ‘Ik herken me daar niet in, dat het een karikatuur was.’
Bram: ‘Ja, wat bedoel je daar precies mee, Leroy? Alle gekheid op een stokje: ik ervaarde dat moment daadwerkelijk zo.’
Daan: ‘Ik ook. Je leeft ernaartoe. Voordat we gingen oppompen, hadden het nog over legends als Arnold Schwarzenegger en Jean-Claude Van Damme, Peter Aarts, en precies op dat moment gaat Rocky aan. Dan zit je helemaal in die vibe.’
En dan: het shirt moet uit. Hoe voelt dat?
Daan: ‘Dat was een momentje. Even voor de duidelijkheid: ik was altijd een tandenstoker met een welvaartspensje. Sinds ik in mijn omgeving vertelde dat ik hier mee bezig was, voelde ik opeens druk om aan een soort standaard te voldoen. ‘O, laat zien dan, heb je al een sixpack?’ Daardoor wilde ik mijn shirt eigenlijk nergens meer uittrekken.’
Bram: ‘Ik was me ook constant aan het indekken. ‘Het is nog niet af hoor. Later, als we nog meer op voeding gaan letten, zie je meer.’’
Daan: ‘Jasper zei het mooi aan het begin: je moet het traject zien als een trechter. In het begin denk je: dit gaat never nooit lukken. Maar in de laatste paar weken gaat het opeens hard.’
BRAM: ‘IK ZIE ER NIET UIT ALS KALVIJN, MAAR BEN WEL HEEL TEVREDEN’
Wat hier belangrijk is om te noemen: er zijn verschillende lichaamstypes en fit zijn is niet hetzelfde als een heel groot en breed lichaam hebben. Jullie hebben hard gewerkt, dat doet iets met je mindset en met je fysiek. Het resultaat is daar een gevolg van, maar jullie zien er niet uit als Kalvijn en dat hoeft ook niet.
Bram: ‘Ja, dat is ook zo. Diepe buiging voor Kalvijn. Dat resultaat hadden we nooit kunnen bereiken, want hij heeft een ander lichaamstype. Dit neemt niet weg dat ik heel tevreden ben met wat we in een half jaar wél hebben bereikt.’
Even terug naar het begin: wie kwam op het idee om dit samen te doen?
Daan: ‘Voor dat antwoord moet je bij Bram zijn.’
Bram: ‘Ik ben nooit een fanatieke sporter geweest, maar sinds corona heb ik ontdekt dat beweging mij heel goed doet. Eerst was het wandelen, toen dacht ik: ik wil ook wat spieren opbouwen. Daar was ik dus al mee bezig, maar niet consistent. Toen jij mij voor die cover vroeg, dacht ik: heel vet, maar ik wil het niet alleen doen. Ik wilde een maatje om mee te kunnen lachen, klagen en doorgaan.’
Daan: ‘We hadden het er tijdens Wie is de Mol? al eens over. Toen was het nog een grap, maar later belde Bram en zei: we gaan het doen.’
Bram: ‘En daar ben ik heel blij om. Ik had dit niet alleen gekund.’
Daan: ‘Ik ook niet.’
Wat maakte het beter dat jullie het samen deden?
Daan: ‘Ik ben een miepert, dat geef ik direct toe. Ik denk dat ik dit traject zwaarder heb ervaren dan Bram. Hij bleef er opvallend ontspannen onder. Dat komt ook doordat Bram een ander dieet had dan ik. Hij zat nog tot driekwart van het traject cappuccino’s met volle melk te drinken…’
Bram: ‘Haha, dat is zo niet waar!’
Daan: ‘Ik moest je even één keer voor de bus gooien.’
Bram: ‘Nou kijk, Daan moest natuurlijk van zijn welvaartspensje af. Bij mij was dat niet per se het geval, dus ik mocht iets meer calorieën per dag eten dan hij. Dus ja, ik nam in het begin weleens een cappuccinootje.’
DAAN: ‘VÓÓR DIT TRAJECT AT IK ALS EEN MIDDELBARE SCHOLIER IN DE GROTE PAUZE’
BRAM: ‘IK BEN ER MEERDERE KEREN KLAAR MEE GEWEEST, MAAR STOPPEN WAS GEEN OPTIE’
Daan: ‘Of mayonaise.’
Bram: ‘Eén keer, haha!’
Daan: ‘Ik heb ook momenten gehad dat het zwaar was. Vooral mentaal. Minder eten, meer trainen, daar was ik niet aan gewend. Alle energie die ik had, ging eruit in de sportschool – zeker na leg day. Daardoor kon ik behoorlijk chagrijnig worden. Dan belde ik Bram en kon hij me weer rechttrekken. Anders had ik dit niet volgehouden.’
Bram, heb jij weleens gedacht: ik stop ermee?
Bram: ‘Nee. Dat was geen optie. We hadden toegezegd en Jasper zat er vol in. Ik ben er meerdere keren klaar mee geweest, maar heb nooit overwogen om af te haken.’
Daan: ‘Ik had vooral in het begin enorme cravings naar vet en suiker. En ik zag niet voor me hoe ik het kon combineren met mijn werk. Op die momenten belde ik Jasper voor advies, waarop zijn antwoord altijd was: meer rust inbouwen. Dat hielp.’
Bram: ‘Maar, Daan… dit vertel je er dan weer niet bij: elke keer als je Jasper belde om te piepen, haalde je er ook iets uit. Dan mocht je weer een vrije maaltijd eten of een leg day overslaan. Dus ging je steeds vaker piepen bij Jasper.’
Daan: ‘Ja en jij ging niet piepen bij Jasper, maar wel in het geniep mayonaise bestellen.’
Bram: ‘Eén keer bij een biefstuk.’
Daan: ‘En friet.’
Bram: ‘Oké, dat is ook gebeurd. Ik geef het toe: ik had een zwak moment. Trouwens, jij hebt een keer tiramisu gegeten!’
Daan: ‘Haha ja, dat klopt. Maar dat kwam uit een onderhandeling met Jasper, dus het mocht! Zo kinderachtig, dat dit nu in dit interview op tafel wordt gelegd.’
Hoe aten jullie voordat jullie aan dit traject begonnen?
Daan: ‘Ik at als een middelbare scholier in de grote pauze: frikandelbroodjes, snoep, chips, frisdrank, alcohol. Omdat ik er niks van zag, dacht ik dat het wel kon. Het verschil met het dieet in dit traject was dus enorm. Na drie maanden kwam ik er gelukkig wat beter in. Toen had ik de routine te pakken en merkte ik ook de voordelen van niet drinken.’
Bram: ‘Ik at ook veel gemakseten: kant-en-klare sauzen, heel veel chips. Ik heb eerder een korte periode een vergelijkbaar traject gevolgd en toen was ik niet te genieten. Dat traject stopte vroegtijdig, maar ik ben daarna wel cleaner blijven eten, dus de overgang was minder groot.’
Daan, welke voordelen merkte je van stoppen met alcohol?
‘Veel makkelijker opstaan, veel scherper zijn, veel makkelijker naar de sportschool gaan. Nu drink ik weer een beetje en ik merk al dat de drempel om naar de sportschool een stuk hoger is.’
Heeft het traject iets veranderd?
Daan: ‘Absoluut. Het is eigenlijk een soort opleiding naar een volwassen levensstijl. Ik snap nu veel beter hoe voeding en calorieën werken. Mijn energie is gemiddeld hoger dan ooit.’
Hoe reageerde je vriendin op dit traject?
Daan: ‘Ze vond de transformatie van mijn lichaam heel leuk, maar mijn humeur iets minder. Ze vindt het wel aantrekkelijk dat ik nu bewuster met gezondheid bezig ben.’
Bram: ‘Robin is vanwege haar modellenwerk al veel bezig met voeding en sport, dus dat werkte juist goed samen. Als ik een baaldag had, motiveerde het als ik zag dat zij ook lekker bezig was en niet met een bak chips op de bank zat. Maar ik dacht ook vaak: wat ben ik in godsnaam aan het doen? Dan verlangde ik enorm naar pizza, friet en een catamaran. Weet je wat dat is? Dat is friet, geflankeerd met frikandellen.’
Daan: ‘Jij ging ook eetvideo’s op YouTube kijken…’
Bram: ‘Haha, ja. Dat gaf me rust. Ik kon het zelf niet eten, maar vond het lekker om het andere mensen te zien eten. Na de shoot zijn we helemaal losgegaan met troep en ik voelde me ver-schrik-ke-lijk die dag. Oprispingen en alles.’
Daan: ‘Het was ook tegen het advies van Jasper in, die zei juist: bouw het aantal calorieën rustig op.’
Bram: ‘Daar betaalden we wel de rekening voor.’
Ervaarden jullie onzekerheid over jullie lichaam voor dit traject?
Bram: ‘Vooraf eigenlijk niet. Ik wilde wat atletischer worden, maar ik heb dat nooit heel bewust nagestreefd. Daarom was het juist zo leuk om dit nu eens all-in te doen. Wat ik niet had verwacht: tijdens het traject kwamen er juist onzekerheden. Je staat elke dag op de weegschaal, checkt jezelf continu in de spiegel en denkt: het gaat niet hard genoeg, ik zie nog niks. Dat was nieuw voor mij, en ook niet per se prettig. Dat gevoel werd nog sterker toen we werden uitgenodigd voor de covershoot van Humberto Tan om met Jasper een check-in te doen. Daar stonden we tegenover iemand die er zó fit uitzag, terwijl het bij hem allemaal bijna vanzelf leek te gaan. Vanaf dat moment dacht ik: ga ik dit wel redden? Gelukkig wist Jasper ons weer gerust te stellen.’
Daan: ‘Ik vond dat moment ook niet heel prettig. Ik zag mezelf nog niet voor die camera staan zoals Humberto en zijn zoon, met hun twaalf pistoletjes. Niet te doen! Vóór dit traject voelde ik me niet heel onzeker over mijn lichaam, behalve over een litteken op mijn buik. Maar tijdens het traject kreeg ik een soort fixatie op mijn lichaam. Je staat inderdaad elke dag voor de spiegel en denkt: dit vetje is niet goed, dit is niet indrukwekkend genoeg. Een van de redenen om dit te doen was juist dat beeld van een sterk lichaam met grote spieren. Ik weet dat ik niet zo ben, maar ik wilde dat weleens proberen te benaderen. En als het dan niet opschiet, ga je dat extra voelen.’
Bram: ‘Ja, bij mij voelde alles soms ook gewoon te plat. Niet dat ideaalbeeld dat ik in mijn hoofd had. En natuurlijk weet je: dat ga je in een half jaar niet halen, zeker niet met je eigen lichaamsbouw. Maar toch zit je er constant tegenaan te kijken en denk je: het is niet goed genoeg.’
Daan: ‘Eigenlijk wil je dat je spieren zelfs met een T-shirt nog zichtbaar zijn. Daar heb je gewoon meer volume voor nodig, en daarvoor zijn zes maanden te kort.’
Zijn jullie nu nog steeds in de sportschool te vinden?
Daan: ‘Ik ben tijdens het traject geen enkele keer met tegenzin naar de gym gegaan. En dat is nog steeds zo: ik vind trainen echt leuk. Alleen is het ook een soort luxe geweest om zo’n duidelijk doel te hebben als de Men’s Health-cover. Nu denk ik soms: het hoeft niet per se. Maar we trainen nog steeds één keer per week samen, dat vind ik heel fijn.’
Als jullie over vijf jaar terugkijken naar die cover, wat zien jullie dan?
Daan: ‘Dan denk ik dat ik me een beetje schaam dat ik zo heb lopen miepen over hoe het ging, en vooral trots ben.’
Bram: ‘Precies dat. Nu al eigenlijk. Je focust tijdens zo’n traject op wat beter kan, maar achteraf zie je vooral wat je hebt gedaan. En dat is best veel. Ook hoop ik dat ik over vijf jaar de boel niet weer helemaal heb laten verslonzen.’
DAAN: ‘IK DACHT DAT IK FIT WORDEN WEL EVEN ZOU FIXEN, MAAR DAT VIEL TEGEN’
Trainer Jasper Schmitz over het traject
‘Als ik aan het traject met Bram en Daan denk, denk ik als eerste aan hoeveel we hebben gelachen. Hun humor was echt heel goed; ik heb me geregeld kapot gelachen. Voor beiden gold dat ze weinig ervaring hadden met fitness. In het voortraject was het daarom belangrijk om alles goed door te lopen. Ik ben bij hen in de sportschool geweest om alles stap voor stap uit te leggen. Met Daan ben ik zelfs nog sportscholen gaan bekijken. Bram en Daan werkten daarnaast allebei met een trainer, die ik kon aansturen op de uitvoering van de plannen. Daan heeft het qua dieet echt heel goed gedaan: heel precies, bijna ‘achter de komma’. Ik moest hem soms juist aansporen om wat meer af te wisselen. Ook qua training pakte hij het serieus aan, al viel het hem qua energie vaak zwaar. Bram heeft het ook sterk gedaan. In de eerste fase pakte hij het dieet wat flexibeler aan; richting de shoot zijn we strakker gaan werken. Voor hem zat de uitdaging soms in sociale uitjes en spontaniteit rondom eten. Uiteindelijk hebben ze laten zien wat discipline in korte tijd kan opleveren.’
Over Bram en Daan
Bram Krikke (31) is radio-dj, presentator en online maker, bekend van Qmusic en zijn humoristische socialmediavideo’s. Daan Boom (36) is presentator, programmamaker en komiek, onder meer bekend van Streetlab en de FOMO Show. De twee leerden elkaar beter kennen tijdens Wie is de Mol? en besloten daarna samen het Men’s Healthcovertraject aan te gaan.
Styling: Melanie Butter. Visagie: Georg Marc Sew Atjon. Met dank aan: Generator Studio’s.
