‘DAT ZIJN VEEL KNOPJES HÈ, MEVROUW’
PHILEMON VAN WELT oftewel DJ PHILEMON (68) draait hardstyle, (happy) hardcore en hardtechno. Ze is getrouwd en heeft twee kinderen.
“Ik was de festival-booth aan het bekijken toen ik achter me hoorde: ‘Dat zijn veel knopjes hè, mevrouw.’ Het was een bekende dj die waarschijnlijk niet had bedacht dat ik daar ook draaide die avond. Al mijn hele leven heb ik een tomeloze energie. Jarenlang stopte ik die in sporten – ik heb de zwarte band in judo – tot mijn knieën het begaven. Wat moest ik nu doen, naast mijn baan als ICT’er? Ik gaf mezelf een jaar de tijd om uit te zoeken waar ik blij van zou worden. De lijst met vijftig wensen bracht ik terug naar drie: sportinstructeur, natuurgids of dj. Het werd het laatste. Ik vond het wel interessant, alle herrie die uit een stickje kan komen. Ik ging naar dj-school International in Breda en vond het eerlijk gezegd nog best lastig in het begin. Een van mijn eerste optredens vergeet ik nooit meer. Ik opende met Eclipse van Hardwell, zag het kippenvel bij het publiek en kreeg zelf een enórme adrenalinekick. Toen ik niet veel later viraal ging op YouTube, ging het helemaal hard. Ik stond op Kamping Kitch Club in Nederland en België, 7th Sunday Festival en PITT, soms voor twintig-, dertigduizend man. Daar komt geen drank of pilletje bij kijken. Wel neem ik, sinds ik handtekeningen moet zetten op billen, altijd mijn eigen stift mee.”
‘WIST IK VEEL DAT HET STRAATTAAL WAS’
ESTHER GOEDVOLK (59) heet op de dansvloer DJ JE MOEDER en draait hiphop, r&b en afrobeat. Esther is getrouwd en heeft drie kinderen.
“In 2012 kreeg ik een bottumor en na een 22 uur durende operatie kon ik een tijdlang alleen met behulp van twee mensen dertig seconden staan. Na vijf jaar revalideren, een pijncursus en dagelijkse meditaties heb ik mijn pijnstillers aan de kant kunnen slingeren. Ik wilde weer leven, doen waar ik echt blij van word. Ik probeerde me om te scholen, maar als vijftigplusser kom je alleen in aanmerking voor subsidie als je geïnteresseerd bent in architectuur of kantklossen. Ik volgde lessen bij DJ Okkie en DJ Abstract. Sindsdien draai ik op festivals als Zwarte Cross, studentenfeesten, bruiloften en clubs als NYX. Als ik achter de draaitafel sta, kom ik in een flow en voel ik geen pijn meer. In de Amsterdamse Kopstootbar zei een jonge gast: ‘Ik schrok, dacht: wat staat dáár nou? Maar je kan het echt.’
Als ik tegen mensen zeg dat ik dj ben, reageren ze verbaasd. Noem ik mijn naam, dan komen ze helemaal niet meer bij. Toen ik iemand uit de muziekscene vertelde dat ik Boef met zijn nummer Patsergedrag goed vond, zei hij: ‘Als je dat soort muziek draait, weet ik wel een naam voor je. DJ Je Moeder.’
Wist ik veel dat het straattaal was, ik dacht dat hij bedoelde dat ik moeder ben van drie kinderen.”
‘ZONDER GELUID BEN IK NIET GELUKKIG’
MISS MONICA (53) van der Lem draait sinds 1992 house en techno, maakt zelf muziek én is natuurgeneeskundige. Ze woont samen.
“Februari 2004, Las Palmas, dé club van Rotterdam. Ik maakte mijn comebacktour met drieduizend mensen in de zaal en een vette rij tot om de hoek. De vijf jaar daarvoor had ik, vanwege ME en doordat ik niet herstelde van de ziekte van Pfeiffer, in het donker op bed gelegen. Ik kon niks meer, mijn ouders moesten voor me zorgen. Maar ik had mazzel en genas. En ik kon weer optreden.
Ik werd smoorverliefd op house- en technomuziek toen ik in 1992 begon in de Rotterdamse Nighttown. Ik deed zo’n 250 optredens per jaar en genoot me suf. Dit veranderde toen ik in 2011 als bezoeker naar Berghain ging, dé technoclub van Berlijn. Twaalf uur lang had ik een mega wow-ervaring. Ik belandde in een heftige spirituele trip doordat ik hoogsensitief ben en heel audiofiel. Die ging zo ver dat toen ik de volgende ochtend wakker werd, ik mijn eigen dj-carrière niet meer leuk vond en stopte. Ik kreeg heftige neurologische klachten en een depressie en volgde acht jaar lang traumatherapie. Nadat ik mezelf opnieuw uitgevonden had, ging ik meditatiemuziek maken onder de artiestennaam Pleiadian Music. Mijn muzikale upgrade is een direct gevolg van mijn spirituele ervaring in Berghain. Eén ding is zeker: zonder geluid ben ik niet gelukkig op deze planeet.”
‘MET MIJN HOUDBAARHEIDSDATUM BEN IK NIET BEZIG’
NATARCIA OMMEN oftewel DJ NATARCIA (53) draait blackhouse. Ze is single.
“De eerste avond op het cruiseschip stond het publiek, voornamelijk zeventigplussers, in gala op het balkon. Ineens zag ik mijn percussionist verschrikt gebaren. Ik zette mijn koptelefoon af en hoorde: ‘I wanna fuck you in the ass’. Precies van deze nieuwe plaat had ik alleen het gezellige intro gehoord. Vaarwel cruiseshipcarrière, dacht ik. Dat was gelukkig niet zo. Vanaf mijn achttiende draaide ik overal. Vaak in clubs als RoXY en Nighttown. Daarna volgde de rest van de wereld. Toen het ineens stiller werd, was dat even wennen. Ik nam er een baan naast, de laatste vier jaar als pedagogisch medewerker in de jeugdzorg. Dat heeft me verrijkt. Uiteindelijk ging ik toch weer voluit voor het draaien. Gelukkig kreeg ik opnieuw een vaste stek: bij herenclub The Cockoo’s Nest in Amsterdam. Dat is mijn warme bad. Dit is een mooie maar harde wereld. Toen ik lang geleden ernstig ziek in het ziekenhuis belandde, lieten mijn promotors niets horen. Behalve Igor, mijn Russische promotor: hij verscheen aan mijn bed. Dat vergeet ik nooit meer. Ik ben gezegend dat ik hiervan kan leven. Ik ben niet rijk maar heb niet veel nodig. Met mijn houdbaarheidsdatum ben ik helemaal niet bezig. Ik doe gewoon mijn ding en ben juist blij dat ik ouder word, want hoevelen van ons hebben het niet gehaald?”
‘IK BEN GEEN COOLE CHICK’
HAN BOSMAN oftewel DJ HAN (61), draait vanaf haar vijftiende hits, outsiders én guilty pleasures. Ze is getrouwd.
“Als ik met mijn apparatuur kom aansjouwen, wordt vaak gedacht dat ik de technicus ben die de boel op komt bouwen. Ik heb geen hippe dj-naam, ben niet het prototype van een ‘coole chick’ – al vind ik dat zelf wel. Ik hoorde zelfs een keer: ‘Moet díé gaan draaien?’ Al zei diegene later: ‘Fuck! Waar heb je dit vandaan?!’ Na de single die ik voor mijn eerste communie kreeg – Ik zou weleens willen weten van Jules de Corte – was ik verkocht. Ik wilde plaatjes draaien, net als Frits Spits naar wie ik avond aan avond luisterde. Op mijn vijftiende stapte ik naar de bunker waarin de discotheek van ons Twentse dorpje zat: of ik mocht beginnen als dj? Ik moest praten als Brugman, maar het mocht. Ook later, tijdens mijn studie en mijn carrière als regisseur, theatermaker, docent en artistiek teamleider bij de Cliniclowns, bleef ik draaien. Bij die laatste twee banen kwam ik vaak gesloopt thuis, om pas weer tot leven te komen achter de draaitafel in de huiskamer. Elf jaar geleden zei mijn vrouw Anne: ‘Moet jij niet fulltime dj worden?’ Ik waagde de sprong. Ik heb keihard gewerkt om een beetje naam te maken en greep alles wat voorbijkwam. Ik krijg iedereen tussen de veertig en tachtig op de dansvloer en vind draaien nog steeds helemaal het bommetje. Hier ben ik voor gemaakt.”
‘MIJN DOCHTERS VONDEN HET MAAR NIKS’
SASKIA LAVAL (61) draait industrial, hardtechno en brazilian funk. Ze is gescheiden en heeft twee kinderen.
“Bach vind ik geweldig. Maar hardtechno ook. Ik heb klassiek piano gestudeerd, maar in techno ga ik los achter de draaitafel of dans me drie uur lang in het zweet. Handig, met mijn ADHD. Ik ben pas laat begonnen met draaien. Mijn dochters vonden het in eerste instantie maar niks. Hun moeder als dj op raves waar ze zelf naartoe gingen. Ik twijfelde nog, wilde niet voor schut staan. Maar via diverse wegen kwam ik zes jaar geleden in Rio de Janeiro terecht, waar het balletje ging rollen. Sindsdien draai ik veel in het buitenland. Als ik achter de decks sta, voel ik me mijn authentieke zelf. Als ik kippenvel krijg, weet ik dat de muziek aankomt.
Vorig jaar stond ik in Berlijn in de White Rabbit backstage te wachten om op te treden, toen iemand vroeg wiens moeder ik was. Om vijf uur in de ochtend beklom ik het podium en brak het publiek vervolgens de ‘kiet af’. Als ik zou willen, zou ik stijf van de drugs nachten kunnen doorhalen. Mensen willen je graag een plezier doen, de lijntjes coke liggen bij wijze van spreken voor me klaar. Mijn kleinzoon van vijf zegt vaak: ‘Oma, gaan we weer dj doen?’ Dan gaan we in de woonkamer allebei helemaal los op techno. Mijn droom is om ooit een keer samen met hem te draaien.”
STYLING LOTTE WIERENGA VISAGIE ELLEN ROMEIJN MET DANK AAN DJUNES, TWILIGHT ENTERTAINMENT
