Grote kans dat je Hila weleens voorbij ziet of hoort komen, zoals op tv bij Een Vandaag of op NPO Radio 1. Of nu bij Wie is de Mol? We spreken Hila op het terras van The College Hotel in Amsterdam en nemen tien onderwerpen door die op wat voor manier dan ook betrekking hebben op haar leven.
Wie is de Mol?
“Ik durfde er niet eens over na te denken dat ik dat programma ooit zou mogen presenteren. En al helemaal niet dat dit zo snel zou gebeuren. Maar ik ben er heel blij mee. In Oman, waar de opnames plaatsvonden, was het alsof ik in mijn eigen droom was beland. Mijn fata morgana werd werkelijkheid. Het land is prachtig. De crew was fantastisch. Ik vind het belangrijk om te benadrukken dat het programma zo geweldig is omdat de makers zo goed zijn. Zij denken over alles na. Zij hebben mij aan de hand genomen en begeleid in het programma. Al was ik zelf ook goed voorbereid. Maanden van tevoren heb ik coaching gehad. Ik ben ook hard gaan trainen zodat ik fysiek goed in mijn vel zat. Verder kende ik mijn teksten van binnen en van buiten. Zodat ik alles wat onverwacht op mijn pad zou komen, nog wel kon handelen. Dit seizoen met onbekende Nederlanders gaat zeker anders worden. We kregen de vrijheid om nieuwe dingen te proberen. Als een programma zo lang bestaat en zo succesvol is, denk je al snel: waarom zou je er überhaupt iets aan veranderen? Maar je moet denken aan de toekomst. En daar hoort streaming bij. Daar zijn de afleveringen ook op ingericht; dat je iets kunt kijken wanneer je dat wil kijken. Wie weet laten we het traditionele concept iets los.”
EenVandaag
“Ik ben er trots op dat ik bij dat programma werk. We hebben bijna altijd 800.000 tot 1.000.000 kijkers. En we werken met een groot team van verslaggevers, redacteuren en onderzoeksjournalisten. Wat ik leuk vind, is dat we verhalen brengen waar je iets langer de tijd voor nodig hebt. En dat we verdiepend te werk gaan. Waar je bij het NOS Journaal het nieuws krijgt, vind ik het prettig om meer context, diepgang, duiding en achtergrond te bieden.
Als ik zelf tegen dingen aanloop die ik frustrerend vind, of waarvan ik denk: hé, hoe zit dat nou?, is het leuk dat ik daar een item over kan maken.”
Radio
“Ik werkte vijf jaar bij Qmusic en had daar naar mijn idee mijn plafond wel bereikt. Ik vind het voor vrouwen in de radiowereld lastig. Er is volgens mij geen enkele vrouw, behalve Marieke (Elsinga, red.), die een drivetime show draagt. Tijdens de piekmomenten – waarop de ochtendshow en middagshow gepland staan – hoor je alleen mannen. Hoor je wel een vrouw, dan zit ze altijd naast een man. Vrouwen mogen blijkbaar niet in hun eentje een drivetime show dragen. Ik denk dat de tijd gekomen is dat dit wel gebeurt. Ik vond radio maken erg leuk, maar de wereld eromheen lastig. Na mijn overstap naar de televisie zei ik dan ook tegen mijn baas bij Avrotros dat ik nooit meer radio wilde maken. Maar toen kwam er een journalistiek radioprogramma voorbij. Dat is echt iets anders. Ik maak geen hitradio meer. Heb de tijd om de diepte in te gaan met interviews. Dat doe ik elke woensdagmiddag tussen vier en vijf op NPO Radio 1. Ik vind het een eer dat ik op NPO Radio 1 mag presenteren.”
‘De makers van Wie is de Mol? zijn zó goed’
Stress
“Toen ik in Malmö was voor het Eurovisie Songfestival, ging er – voordat die hele rel rondom Joost Klein was begonnen – iets mis met mijn kaak. Het leek of er iets klikte in mijn mond en vervolgens kon ik niks meer: ik kon niet slikken, niet praten. Ik kreeg pijnstillers en eenmaal op mijn hotelkamer ging het wel weer. Maar sindsdien voelt het alsof iemand me op mijn kaak heeft geslagen.
‘Het zou prettig zijn als ik meer controle had over mijn tranen’
De conclusie van mijn kaakfysio – waar ik sinds een maand kom -is dat er stress vastzit. Dus dat is zij aan het losmaken. Ze zegt dat het niet ernstig is. Veel vrouwen blijken last van hun kaak te hebben doordat ze daar stress vasthouden. Bijzonder toch?” (Op verzoek van Avrotros doet Hila geen uitspraken over de zaak rond Joost Klein, red.)
Afghanistan
“Het is mijn vaderland. Ik vind het verschrikkelijk hoe de situatie daar nu is. Ik zou graag terug willen om te zien waar mijn roots liggen. Ik zou er ook graag een programma over maken. Nu ik ouder word, merk ik dat ik de behoefte heb om te weten waar ik vandaan kom, waar mijn ouders vandaan komen, waar ze hebben geleefd en hoe hun leven er daar uitzag. Afghanistan heeft een rijke, mooie cultuur waar ik graag meer over wil weten. Ik was zes maanden toen we uit Afghanistan vertrokken, dus ik herinner me daar niets van. Mijn broer en zus zijn er opgegroeid, dat zorgt ervoor dat zij er anders instaan. Ik ben hier opgegroeid en heb van de Afghaanse cultuur minder meegekregen.”
Emoties
“Ik ben een echte jankerd. Was er vroeger niet een presentatrice van Hart in aktie die steeds moest huilen? Dat zou ik ook doen als ik zo’n programma zou presenteren. Hoewel ik wel hard zou proberen om dat te voorkomen op tv; it’s not about me. Mijn tranen komen wanneer ze willen. Ik had laatst een pleeghondje voor twee weken. De eerste week was ik niet zo enthousiast: een puppy moet je namelijk elke twee uur uitlaten. Maar op de dag dat hij weg moest, vond ik dat vooral verdrietig.
Tijdens het uitlaten kwam ik een man tegen die vroeg: ‘Hoe oud is je puppy?’ Ik: ‘Vier maanden. Hij gaat vandaag weg.’ Die man: ‘O, dat moet vast bitterzoet zijn.’ Nou, ik huilen, joh! Echt een ugly cry. Die man was erg lief en zei dat ik misschien zelf een hond moest nemen. We hadden een fijn gesprek en bij ons afscheid zei hij: ‘I can tell you’re a good person.’ Toen begon ik nóg harder te huilen. Ik schaamde me zo. Al die mensen die voorbijliepen… Op dat soort momenten zou het voor mij prettiger zijn als ik meer controle zou hebben over mijn tranen.
En dan te bedenken dat ik van huis uit heb meegekregen dat je je emoties niet mag tonen. Elk huisje heeft zijn kruisje, maar niet iedereen hoeft te zien wat er achter je voordeur gebeurt. Da’s vrij typerend voor de Afghaanse cultuur en daarmee ben ik opgevoed. Terwijl het voor mij juist goed zou zijn om minder krampachtig te doen over het laten zien van mijn emoties.”
Wedstrijdzwemmen
“Dat heb ik als kind jaren fanatiek gedaan. Ik denk dat daar mijn discipline vandaan komt. Ga maar na: van mijn tiende tot vijftiende ging mijn wekker elke schooldag om vijf uur. Om half zes lag ik in het water. Dan trainde ik anderhalf uur en fietste vervolgens naar school, ik deed het gymnasium. ‘s Middags als ik thuiskwam, ging ik weer trainen. En in het weekend zwom ik wedstrijden. Met terugwerkende kracht heb ik medelijden met mijn ouders, die overal mee naartoe gingen. Mijn toenmalige trainer heeft mij gemotiveerd en ook wel gepusht soms. Daar ben ik nu blij mee, hoor. Want ik had talent voor zwemmen, maar heb op vroege leeftijd al geleerd dat je er met alleen talent niet komt. Als je niet hard wilt werken, blijf je op een bepaald niveau steken. Dat is ook zo in je carrière. Ik stopte met wedstrijdzwemmen omdat ik er niet meer alles voor wilde opgeven. Bij het kamp van groep acht kon ik niet de hele week mee, omdat ik een wedstrijd had en m’n rust moest pakken. Eenmaal op de middelbare school kon ik niet te lang naar schoolfeestjes, want ook dan moest ik mijn rust pakken. Altijd stond er een belangrijke wedstrijd op de agenda. Bovendien kwam ik elke dag op school met nat haar én met een badmuts en zwembrilletje gegraveerd in mijn hoofd. Geloof me: dat wil je niet als puber.”
Liefde
“Ik ben nog steeds hartstikke verliefd op mijn vriend. Trouwens, ik heb een nieuwtje: we gaan trouwen. Ik ben vorig jaar gevraagd. Mijn privéleven houd ik eigenlijk altijd privé. Mijn vriend vindt het niet prettig om in de schijnwerpers te staan en daar heb ik rekening mee te houden. Ik ga ook niet uitweiden over het aanzoek, maar het was in elk geval romantisch. We zijn nu bezig met het plannen van de wedding. Ik heb genoeg voorbeelden gehad afgelopen anderhalf jaar; al onze vrienden lijken te trouwen. Vorig jaar had ik drie bruiloftfen, dit jaar twee. Volgend jaar weer twee.”
Kinderwens
“Ik zie bij vriendinnen die graag kinderen willen dat het bij hen niet altijd – direct – lukt. Ik vind dat spannend. Het is namelijk wel iets wat ik graag ooit zou willen als het me gegund is. Al ben ik er nu nog niet mee bezig. Maar op termijn dus heel graag. Ik vind dat sowieso een ding. Dus niet alleen of het lukt, maar ook áls het lukt: hoe verloopt de rest van mijn leven dan? En: hoe verloopt mijn carrière? Ik houd me dan maar vast aan het idee dat veel succesvolle vrouwen kinderen hebben. Dus dat kinderen daarvoor geen belemmering hoeven te zijn.”
Ambitieus
“Dat ben ik zeker. Maar het was ooit erger. Ik kan me goed voorstellen dat mijn collega’s die streberigheid op z’n tijd best irritant vonden. Nu leer ik iets meer loslaten. Ik hoef niet overal meer haantje de voorste te zijn. Ik ben wel nog steeds van het uitspreken van mijn ambities.
Dus ik leun niet achterover, maar sta er wel iets chiller in. Al moet ik van mezelf nog altijd op de toppen van mijn game zijn. Dat is denk ik ook wel mijn generatie. We willen sporten, onze relatie goed houden, onze vriendschappen onderhouden én we willen die flitsende carrière. En ja, ik dus ook.”
Wie is de Mol? is vanaf 28 juni te streamen op NPO Start. Hila: “Je hoeft alleen maar de gratis app te downloaden en kunt vervolgens kijken.”
‘Ik heb een nieuwtje: we gaan trouwen’
MEER HILA
Geboren: 22 juli 1992 in Kabul, Afghanistan
Thuis: Hila woont samen met haar vriend met wie ze sinds vorig jaar is verloofd.
Carrière: Hila begon haar carrière in 2016, tijdens haar opleiding media & entertainment, als nacht-dj bij Qmusic. Hier presenteerde ze tot en met 2020 verschillende programma’s in het weekend. In 2018 deed ze mee aan RTL 4-programma Screentest, ze werd tweede. Van 2019 tot 2021 presenteerde ze De Ochtend Show to go op het videokanaal AD.nl van o.a. het Algemeen Dagblad. Sinds 2020 presenteert Hila Een Vandaag en is ze elke woensdag op NPO Radio 1 te horen van 16.00 tot 17.00 uur. In 2022 was ze te zien als verslaggever in het eenmalige programma Samen in actie voor Oekraïne dat werd uitgezonden door NPO 1, RTL 4 en SBS6. Hila deed in dat jaar ook mee aan het 22ste seizoen van Wie is de mol? waar ze als vijfde afviel. Dit jaar presenteerde ze het tv-programma Born winners en maakte ze de documentaireseries 90’s dance en Dichter bij Anne Frank.
TEKST: THEA TIJSSEN. FOTO’S: YASMIJN TAN. VISAGIE: CONNIE MAN. STYLING: CLAUDIA ENGELS. KLEDING: STIEGLITZ (BLOUSE) & GANNI (BROEK). MET DANK AAN: THE COLLEGE HOTEL, AMSTERDAM.
