
In paniek keek Linda de Mol onlangs naar het kringetje met mensen om zich heen. Wat moest ze nou antwoorden op de vraag van de ambulancebroeders, die waren opgetrommeld omdat Linda in de tuin van een van haar vriendinnen met een gebroken linkerenkel op de grond lag nadat ze een afstapje niet had gezien? Ze was al even out gegaan door de pijn, dus de vraag ‘wilt u iets tegen de pijn?’ zal haar als muziek in de oren hebben geklonken. ”Ja, heel graag”, antwoordde ze met bibberende stem. Maar plotseling stond, of liever gezegd lag, Linda de Mol voor een dilemma. Want een van de ambulancemedewerkers voegde eraan toe: ”Dan moet ik even weten hoeveel u weegt, voor de juiste dosering.” Linda verbeet de pijn, koos eieren voor haar geld en besloot haar grote geheim voor zichzelf te houden. En ze antwoordde: ”Ach, die pijn valt eigenlijk wel mee hoor. Doe maar een paracetamolletje.”
‘Grootste onzekerheid’
Het is typerend voor Linda dat ze absoluut niet over haar gewicht wil praten. Zelfs niet als de nood hoog is dus. In haar column in ‘LINDA.’ herinnert ze zich nog zo'n voorval. ”Een tijd geleden wilde ik met mijn toen nog jonge kinderen tijdens een tripje naar New York een helikoptervlucht maken boven het Vrijheidsbeeld. We stonden met een zwemvest aan in de rij om met een aantal andere toeristen (Nederlanders, hoorde ik meteen) aan boord te gaan, toen een man met luide stem aan me vroeg: ‘Kunt u mij alstublieft uw gewicht vertellen mevrouw?’ Ik bevroor en loog er binnen een seconde zeker acht hele kilo's af. Om vervolgens, toen ik eenmaal in de heli zat, geen seconde dat hele Vrijheidsbeeld gezien te hebben, omdat ik paniekerig zat te wachten tot een rood knipperend lampje met de tekst overload (te zwaar beladen, red.) misschien zou aangeven dat we onmiddellijk terug moesten.” Linda‘s anekdote geeft wel aan hoezeer ze worstelt met het delen van haar ware gewicht. En eigenlijk al lang. ”Mijn gewicht is vanaf het moment dat ik op tv verscheen altijd mijn grootste onzekerheid geweest”, biecht de ‘Miljoenenjacht'presentatrice op.






Afvalmissie
Eén keer brak ze de ban en wel zes jaar geleden. ”Ik ben gewoon te dik”, klaagde ze toen in het ‘AD’. ”Mijn kleding zit te strak. Mijn BMI (Body Mass Index, red.) zit niet meer binnen de marge, dus er moet echt iets gebeuren.” Linda bekende dat ze op dat moment met haar lengte van 1.79 m en 82 kilo een afslankprogramma van zes weken ging volgen, met hulp van de sportschool en een caloriearm dieet. Volgens Linda slaagde ze in de afvalmissie en viel ze binnen zes weken uiteindelijk zes kilo af. Maar wie ooit heeft geprobeerd in korte tijd flink af te vallen, weet dat daarna het zware werk pas begint. En dat is om op het nieuwe afgeslankte gewicht te blijven. En daar lijkt Linda niet in geslaagd. Waarom zou ze anders zelfs in tijden van nood, zoals onlangs met haar gebroken enkel, haar ware gewicht angstvallig geheim willen houden? Zit ze wellicht weer op 82 kilo of zelfs meer? In haar column erkent ze hoe dan ook kwetsbaar: ”Ik probeer erboven te staan, ik probeer body confident te zijn, ik probeer uit te stralen dat ik dat soort dingen op mijn 59e niet meer aan mijn zelfvertrouwen laat knagen… Maar het blijft een gevoelig dingetje.”
‘Ik loog er zeker acht hele kilo's af’




