Diep in het Veluwse groen, op de plek van een voormalige nertsenfokkerij, bouwden Lucie en Melis ter Haar hun droomvilla. Aan de voorkant houdt het huis zich gedeisd, aan de achterkant gaan alle remmen los: glas, terrassen, zwembad, palmbomen en een tuin waarin Putten zich vermomt als een Gelders Saint-Tropez. De Ter Haars zijn bepaald geen highschool sweethearts, maar kennen elkaar wel van het schoolplein. Hun relatie is van het soort waar eerst nog wat administratieve afwikkeling voor nodig was, zeg maar. Ze waren semiburen met dochters op dezelfde school toen ze verliefd werden. Inmiddels zijn ze zeventien jaar samen. Dit familiehuis had hun eindstation moeten worden, maar het staat nu te koop. ‘Melis heeft reuma’, vertelt Lucie. En deze villa vergt te veel onderhoud, heeft te veel grond, kortom, levert te veel gedoe op. ‘Kut, hè?’
Gouden toilet
De villa leunt tegen een helling. Aan de voorzijde is hij verzonken, aan de achterkant opengewerkt. ‘We wilden geen protserig huis’, vertelt Lucie. Eenmaal binnen blijkt dat bescheidenheid vooral een gevelkwestie is. In de hal komen donker behang, stalen deuren en een gouden toilet samen in een ruimte die niet gebukt gaat onder calvinistische remmingen. Tijdens de bouw bracht Lucie dagen door in behangzaken. Toen een specialist het motief Dior Gold presenteerde, was ze om. Toch is niet de hal maar de inloopkast haar favoriete vertrek. ‘Mijn eigen winkeltje, maar dan gratis. Ideaal met mijn jojogewicht.’
‘De inloopkast is mijn eigen winkeltje, maar dan gratis. Ideaal met mijn jojogewicht’
LV-logo
Hun vorige huis ging schuil achter hoge hagen. ‘Daar had je onbespied orgies kunnen houden.’ In Putten kozen ze voor minder privacy. Niet uit exhibitionisme, maar omdat een afgelegen villa anders wel erg afgelegen voelt. In de keuken hangt een massief Louis Vuitton-logo. Van een ongezonde verhouding tot tassen is geen sprake, want Lucie heet officieel Luidje Vreekamp: LV. ‘Grappig toch?’ De wijnkast was oorspronkelijk bedoeld als liftschacht, voor de oude dag. Zolang een lift niet nodig is, komen er flessen in. Het liefst Provençaalse rosé of boterige chardonnay.
‘Sta ik een stoofpot te maken, lopen ze voorbij met een blik Knaks’
Rentenieren
Haar loopbaan is ongeveer net zo lineair als het interieur, vertelt ze. Ze begon in de verpleging, trimde twintig jaar honden en begon daarna een hairextensionsalon. Melis verkocht zijn installatiebedrijf op zijn vijftigste. Het doel: rentenieren. Maar hij is niet het type dat elegant achter een krant verdwijnt. Thuis bestiert hij de bar, die regelmatig wordt gekaapt door zoonlief en zijn vrienden. ‘Dan gaat de drankkast op slot. Het ergste wat ze kunnen doen is broodjes knakworst eten.’ Pijnlijk voor Lucie, die graag uitgebreid kookt. ‘Sta ik met mijn goede gedrag een stoofpot te maken, lopen ze voorbij met een blik Knaks.’
Logeerdoos
Achter de villa ligt de Puttense Rivièra met natuursteen, zwembad en palmbomen. ‘Op een zonnige dag waan je je aan de Middellandse Zee.’ Het bijhuis functioneert als drukbevolkte logeerdoos. ‘Komt één vriendin barbecueën, dan belt mijn schoonzus of ze ook kan komen. Voor je het weet heb je een huis vol.’ Gelukkig wel een huis met voldoende badkamers. ‘Niemand hoeft hier met een toilettas over de gang.’ Wat Lucie straks zal missen? Niet de gouden wc, de palmen of de inloopkast. Het zijn de avonden waarop dierbaren blijven hangen. Eerst in de keuken, later in de bar. ‘Ik hou van bling, maar het kostbaarste wat dit huis mij heeft gegeven zijn die momenten.’
‘Niemand hoeft hier met een toilettas over de gang’
